Nazwa nie znajduje odzwierciedlenia w państwowym rejestrze nazw geograficznych.
Historia thumb|Okolice wsi Jaszków i Lipce oraz wzgórza Wąwelno, z zaznaczoną lokalizacją belwederu. Fragment mapy topograficznej z 1936 r. Najstarsze ślady obecności człowieka w rejonie Wąwelna odnaleziono w 2001 roku na wschodnim zboczu, podczas budowy obwodnicy zachodniej dla Legnicy. Archeolodzy odnaleźli cmentarzysko ciałopalne kultury łużyckiej. Odkryto 13 jam grobowych rozległej nekropolii pochodzącej z okresu 1700–1300 lat do 500 lat p.n.e.. W grobach znaleziono fragmenty ceramiki i naczynia. Szacowano, że Łużyczanie używali cmentarzyska przez kilkaset lat.
Teren wokół Wąwelna był w średniowieczu miejscem kilku bitew. Na północnym zboczu istniały dobra rycerskie z folwarkiem Annawerder.
26 sierpnia 1817 r. na wzgórzu uroczyście oddano wieżę widokową w formie belwederu. Obiekt poświęcono pamięci dowódców i żołnierzy armii prusko-rosyjskiej w bitwie nad Kaczawą 26 sierpnia 1813 r. oraz wcześniejszej bitwa pod Legnicą (1634). We wnętrzu budowli, obok tablic, znajdowało się popiersie feldmarszałka Gebharda Leberechta von Blüchera.