U kresu wojny w listopadzie 1918 uczestniczył w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany do stopnia porucznika rezerwy żandarmerii ze starszeństwem z dniem 1 lutego 1921. W 1923 był oficerem rezerwowym, zatrzymanym w służbie czynnej, 9 Dywizjonu Żandarmerii z Brześcia. 22 grudnia 1924 został przemianowany z dniem 1 lipca 1923 na oficera zawodowego w korpusie oficerów żandarmerii, w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1919 i 1. lokatą. Nadal służył w 9 Dywizjonie Żandarmerii. W marcu 1926 został przeniesiony do 5 Dywizjonu Żandarmerii w Krakowie. Na początku lat 30. był oficerem Centrum Wyszkolenia Żandarmerii w Grudziądzu. Został awansowany do stopnia kapitana żandarmerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932. Był autorem projektu pomnika Józefa Piłsudskiego, odsłoniętego w CWŻ na dziedzińcu koszar im. Króla Władysława Łokietka.
Po zakończeniu II wojny światowej przebywał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Zamieszkując w szkockim Edynburgu i będąc właścicielem domu mieszkalnego 12 lutego 1964 został naturalizowany w Wielkiej Brytanii. Do końca życia pozostawał w stopniu kapitana.