SM UC-94 – niemiecki okręt podwodny (podwodny stawiacz min) z okresu I wojny światowej, jedna z 25 ukończonych jednostek typu UC III. Zwodowany 19 lutego 1918 roku w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu, został przyjęty do służby w Kaiserliche Marine 31 sierpnia 1918 roku. Po podpisaniu rozejmu w Compiègne UC-94 został 26 listopada 1918 roku poddany Włochom i złomowany w 1919 roku.
Projekt i budowa Podwodne stawiacze min typu UC III były lekko ulepszoną wersją swoich poprzedników (typu UC II), zaprojektowaną w celu uzupełnienia wojennych strat tych ostatnich i likwidacji wad zauważonych podczas eksploatacji. Powiększono minimalnie wymiary, wyporność i moc układu napędowego, zwiększono liczbę członków załogi, zainstalowano działo pokładowe o większym kalibrze (10,5 cm), zwiększono maksymalną głębokość zanurzenia do 75 metrów, skrócono czas alarmowego zanurzenia do 15 sekund, zmniejszono natomiast ilość przewożonych min do 14 sztuk. Łącznie zamówiono 88 jednostek tego typu, jednak do zakończenia działań wojennych do służby przyjęto jedynie 16 okrętów.