Jej centralna część z dużą arkadą przejazdową flankowaną po obu stronach kolumnami korynckimi zwieńczona była trójkątnym naczółkiem (nie, jak to było w zwyczaju budowania podobnych dział, attyką), który wypełniono programem rzeźbiarskim (panoplia i sztandary). Okazałość bramy miała wskazywać podróżnym, że przybywają do miasta dobrze zarządzanego, porządnego i pełnego wspaniałości. Klasycystyczna brama została rozebrana w 1846red. Jerzy Topolski, Dzieje Poznania, tom 1, PWN, Warszawa-Poznań, 1988, s.807, 808, 918, .
Relikty thumb|240px|Wyeksponowane relikty bramy W latach 1977–1979 prowadzono prace archeologiczne przy reliktach bramy. Odsłonięto wówczas nie tylko ceglane i kamienne pozostałości budowli, ale też pokaźne ilości drewnianych rur wodociągowych (najstarsze z XVI wieku)Włodzimierz Błaszczyk, Zbigniew Karolczak, Poznań - Stare Miasto, ul. Wroniecka (Wolnica), Stawna. Stanowisko 9 - Brama Wroniecka, Informator Archeologiczny : badania 14/1980, s.208-212.