Podczas kampanii wrześniowej 1939, po agresji ZSRR na Polskę, w nieznanych okolicznościach wzięty do niewoli przez Sowietów. Według stanu z kwietnia 1940 był jeńcem obozu w Kozielsku. Między 3 a 5 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa bez numeru poz. 82 nr akt 1343 z 2 kwietnia 1940.
Został zamordowany między 4 a 7 kwietnia 1940 w lesie katyńskim przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne.
Zidentyfikowany podczas ekshumacji nadzorowanych przez Niemców w 1943 pod numerem 2225 – dosł. opisany jako Leszczynski Zygmunt (raport dzienny z 16 maja 1943). Przy jego szczątkach znaleziono: wizytówki, pozwolenie na broń, kalendarzyk kieszonkowy, pismo sądowe w sprawie alimentów oraz pisemne pełnomocnictwo Józefy Leszczyńskiej w sprawie alimentów. Figuruje na liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 02225.