Historia thumb|left|Fragment Dolinki Murckowskiej – fragment szlaku (widok w kierunku wschodnim) thumb|left|Fragment Dolinki Murckowskiej – polana w pobliżu stawu Pierwotnie dolina pokryta była łąkami, na których wypasano kozy. W 1865 roku ze względu na dogodną rzeźbę terenu, źródlaną wodę oraz znajdującą się w pobliżu leśniczówkę, przysposobiono ten teren jako pierwszą przejściową zagrodę dla czterech żubrów. Żubry te pochodziły z Białowieży – wymieniono je wówczas za dwadzieścia jeleni. W 1903 roku w okolicy Dolinki Murckowskiej kopalnia „Emanuelssegen” (późniejsza kopalnia „Murcki”) prowadziła wydobycie węgla kamiennego. Na mapie z tego okresu znajduje się pięć szybów i trzy chodniki.

W latach 70. XX wieku na terenie doliny powstał kompleks rekreacyjny według projektu Ewy i Piotra Franta, Jacka Leśko i Barbary Salamon. W skład kompleksu wchodziły: basen, brodziki dziecięce, ścieżka zdrowia i korty tenisowe. Dla licznych turystów wybudowano parking, a nad basenem stanęła mała gastronomia. W bezpośrednim sąsiedztwie dolinki, na terenie rezerwatu przyrody Las Murckowski, została stworzona ścieżka zdrowia (obecnie zlikwidowana).