27 grudnia 1918 roku został przyjęty z dniem 1 listopada 1918 roku do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownikaDz. Rozk. Wojsk. Nr 2 z 12 stycznia 1919 roku, poz. 75.. 23 grudnia 1918 roku został mianowany komendantem stacji zbornej w BoguminieDz. Rozk. Wojsk. Nr 4 z 16 stycznia 1919 roku, poz. 178.. Od 27 stycznia do 23 czerwca 1919 roku dowodził 10 pułkiem piechoty. 7 lipca tego roku przeniesiono go do rezerwy, w której asystował jako asesor przy rozprawach głównych w sądzie Okręgu Generalnego w Krakowie; komendant SKU w Krotoszynie oraz przewodniczący komisji w SKU w Wadowicach i Tarnowie od stycznia 1920 roku. We wrześniu 1920 roku został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień 11 pp w Będzinie na stanowisko komendanta. W marcu 1921 roku, po przekazaniu ppłk. Karolowi Blok obowiązków komendanta PKU 11 pp, został oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Generalnego „Kielce”. Od 1 do 5 kwietnia tego roku przebywał w Wieliczce, na urlopie w sprawie osobistej. 1 sierpnia dowódca OGen. „Kielce” udzielił mu płatnego urlopu do 1 września „dla uregulowania spraw osobistych”. Z dniem 1 września 1921 roku został przeniesiony w stały stan spoczynku z prawem noszenia munduru. Mieszkał w Zawierciu.