1793).

Napisy umieszczone na awersie w istocie oznaczały, że jest to talar ośmiozłotowy, który w założeniu nie miał się różnić od talarów z portretem Stanisława Augusta, wybijanych zgodnie z „Uniwersałem Komisyi skarbu koronnego” z dnia 15 marca 1787 r.

Rewers W wieńcu z dwóch rozchodzących się gałązek dębowych umieszczono w dziewięciu wierszach po łacinie tekst:

(pol. Obywatelom, których miłość kraju powodowała, że się starali bronić wolności polskiej spiskiem z dnia 3 maja 1791 zniszczonej Rzeczpospolita powstająca), w otoku dewizę: (pol. Wdzięczność dla współobywateli. Przykład dla potomności).

Otaczający wieniec z gałązek dębu miał symbolizować stałość, niezłomność i siłę.

Rant Wybity wklęsły łaciński napis: (pol. Wiara rękojmią publiczną).

Opis Mennica warszawska zajęła się produkcją zadekretowanych monet. Po śmierci królewskiego medaliera Jana Filipa Holzhoussera, opracowanie stempli powierzono Janowi Jakubowi Reichelowi. Bicie przeprowadził mincerz mennicy warszawskiej Karol Adolf Mehlig.