Użycie w lotnictwie Samolot miał nieco za słaby silnik i w związku z tym używano go głównie do szkolenia, do celów bojowych preferując silniejsze Albatrosy D.I i D.II. Część maszyn służyła w dywizjonach obrony wybrzeża i obrony krajowej, ale w nich także służył głównie do treningu. Do jednostek bojowych zaczęto go wprowadzać jako maszynę do ponownego przeszkolenia pilotów do lotów na samolotach z silnikami rotacyjnymi (trójpłatowców Fokkera lub samolotów z nową generacją silników rotacyjnych). Łącznie zbudowano 216 maszyn tego typu, więcej niż wszystkich poprzednich modeli Fokkera.
Opis konstrukcji thumb|left Samolot Fokker D.V był jednomiejscowym samolotem myśliwskim, zbudowanym w układzie dwupłata o cienkim profilu skrzydła. Drewniane płaty miały dwa drewniane dźwigary, połączone z pracującym na ściskanie elementem w postaci stalowej rury; żebra skrzydeł ze sklejki. Górny płat, umieszczony nad kadłubem na piramidce, o niewielkim 5° skosie, dolny – prostokątny. Lotki umieszczono tylko na płacie górnym, wyposażone w kompensację aerodynamiczną. Płat górny i dolny połączono rozpórkami i usztywnione cięgnami z drutu. Kadłub był kratownicowy, spawany z rurek stalowych, pokryty płótnem;