Po wybuchu II wojny światowej w 1939 jako ochotnik wstąpił do formowanego Wojska Polskiego we Francji. W szeregach armii skorzystano z jego znajomości języka francuskiego. Później służył w Polskich Siłach Zbrojnych w Wielkiej Brytanii. Był przydzielony m.in. do 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich na obszarze Szkocji.

Po wojnie pozostał na emigracji we Francji. Był delegatem na Francję Koła 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, został przewodniczącym tego grona. Należał do oddziału londyńskiego Koła Lwowian w mieście Lille we Francji i był przedstawicielem tej organizacji na północną Francję. Działał we władzach Stowarzyszenia Polskich Kombatantów w Lille. Funkcjonował jako przedstawiciel Skarbu Narodowego. Był członkiem organizacji religijnych i niepodległościowych. Publikował w prawie francuskiej oraz w polonijnych czasopismach „Narodowiec”, „Głos Katolicki” oraz wydawanym w kanadyjskim Winnipeg „Czasie” (Winnipeg), a także udzielał się Polskiej Sekcji Radia Francuskiego w Paryżu, każdorazowo przekazując informacje dotyczące Lwowa.

W 1968 został awansowany przez prezydenta RP na uchodźstwie na stopień podporucznika tytularnego.