W 1921 walczył w III powstaniu śląskim. Został awansowany na stopień kapitana rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 był oficerem 48 pułku piechoty w Stanisławowie. W 1934 jako kapitan rezerwy piechoty był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr V jako oficer pełniący służbę w Straży Granicznej i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Nowy Sącz. Był komisarzem SG.

Po zakończeniu II wojny światowej pozostawał majorem broni pancernej. Pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Przez wiele lat współpracował z emigracyjnym „Dziennikiem Polskim”. Udzielał się jako pisarz, poeta, publicysta, poeta, autor krzyżówek, teoretyk brydża. Napisał książkę wspomnieniową o Lwowie, w której zawarł obraz gwary, folkloru przedwojennego miasta. Uchodził za znawcę Lwowa. Był współzałożycielem Koła Lwowian w Londynie. Na emigracji przyjaźnił się z gen. Stanisławem Maczkiem. Zamieszkiwał przy Anselm Road. Zmarł po ciężkiej chorobie 28 listopada lub 3 grudnia 1972 w szpitalu St. Stephen w Londynie.

Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 25 lutego 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”, lp. 250 błędnie jako Kazimierz Schleen..

Twórczość Lwowskie gawędy (1954, Wyd. Janique, Londyn;