posiada bardzo długi ogon i wyraźny grzebień na karku. Głowa wąska i o płytkim zarysie w porównaniu z długością pyska. Łuski na grzbiecie jednolite, z kilami zbiegającymi się ku tyłowi w kierunku linii środkowej. Wyraźnie widoczne blade prążki grzbietowo-boczne oraz blada pręga wzdłuż dolnej szczęki. Jedna do trzech małych białych plamek na czarnym tle, znajdujących się bezpośrednio za uchem. Pory przedanalne w zakresie 4–7; pory udowe w zakresie 11–22.

Ekologia G. longirostris prowadzi na wpół nadrzewny tryb życia; zwykle obserwuje się go na drzewach lub krzewach wzdłuż stałych lub efemerycznych cieków wodnych, widywany jest również wśród skał lub gruzu wzdłuż takich cieków. Populacje przybrzeżne mogą również zamieszkiwać namorzyny. G. longirostris znajdowano również w siedliskach pustynnych.

Status zagrożenia i ochrona W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC ( „najmniejszej troski”). G. longirostris jest pospolity i szeroko rozpowszechniony oraz nie stwierdzono poważniejszych zagrożeń. Zasięg występowania G. longirostris pokrywa się z wieloma obszarami chronionymi, takimi jak np. Gibson Desert Nature Reserve.

Przypisy

Kategoria:Agamowate Kategoria:Łuskonośne Australii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1883 roku Kategoria:Taksony opisane przez George’a Alberta Boulengera