został dowódcą eskadry. Do maja 1945 wykonał ok. 400 lotów bojowych i stoczył 85 walk powietrznych, strącając osobiście 26 i w grupie 9 samolotów wroga. Otrzymał stopień majora. Był czterokrotnie ranny i raz kontuzjowany. Po zakończeniu wojny zwolniono go do rezerwy z powodu stanu zdrowia. Mieszkał w Smoleńsku, w Karelii, obwodzie czytyjskim, Mołdawii i od 1957 w mieście Gorki (obecnie Niżny Nowogród), gdzie pracował jako tokarz w zakładzie lotniczym im. Ordżonikidzego.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (24 sierpnia 1943) Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (dwukrotnie) I medale.
Bibliografia Баранов Михаил Семёнович (ros.) Biogram na stronie warheroes.ru [dostęp 2018-10-05]
Kategoria:Radzieccy majorowie lotnictwa Kategoria:Asy myśliwskie ZSRR II wojny światowej Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 1993