Ponadto w latach 1968–1975 kierował Naczelną Redakcją Programów Teatralnych w Komitecie do spraw Radia i Telewizji, w okresie 1975–1981 był redaktorem naczelnym miesięcznika „Teatr”, a w latach 1985-88 – komentatorem teatralnym w IV Programie Polskiego Radia, gdzie prowadził cykl pt. „Fotel w czwartym rzędzie”. Był również członkiem: zarządu Klubu Krytyki Teatralnej Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich oraz polskiego oddziału Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Teatralnych AICT.

Jako publicysta wydał wspomnienia pt „Z deszczu pod rynnę” (2001) oraz zbiory felietonów: „Sto twarzy aktora” (2004) oraz „Teatr Telewizji i jego artyści” (2010). Tłumaczył również z języka rosyjskiego pisma Jewgienija Wachtangowa.

Odznaczenia i nagrody Henryk Bieniewski został odznaczony Warszawskim Krzyżem Powstańczym, Odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” (1996) oraz uhonorowany Nagrodą im. Edwarda Csato w dziedzinie publicystyki (1986).

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Wydziału Filologii Polskiej i Klasycznej Uniwersytetu im.