Przebieg i objawy choroby Ptaki umierające na chorobę marmurkowatej śledziony wydają się być w dobrej kondycji fizycznej. Zauważyć można brak apetytu i wychudzenie, zaburzenia oddychania, biegunkę, niekiedy wypływającą z nozdrzy wydzielinę. Śmierć następuje w wyniku uduszenia, często jedynym objawem przed śmiercią ptaka są problemy z oddychaniem. Zwykle choroba dotyka bażanty w wieku od 3 do 8 miesięcy. Bażanty młodsze niż 4 tygodnie są chronione przez przeciwciała matczyne. Inkubacja MDS trwa kilka dni (6–10), w stadzie choroba trwa około trzech tygodni. Zazwyczaj przebieg choroby jest ostry.
Zmiany anatomopatologiczne W badaniu sekcyjnym widać charakterystyczny marmurkowaty wzór na śledzionie, którego występowanie spowodowane jest przez miejscową martwicę – zlewające się ze sobą obszary obumarłych tkanek mają szarawe zabarwienie. Śledziona jest powiększona, osiąga dwu- lub trzykrotność normalnego rozmiaru. Płuca również są powiększone i przekrwione. Niekiedy na nasierdziu pojawiają się krwawe wybroczyny. Rzadko donoszono o powiększeniu wątroby. W badaniu histopatologicznym stwierdza się ciałka wtrętowe w płucach, wątrobie, nerkach, bursie Fabrycjusza i szpiku kostnym.