Kiedy w 1575 biskup Pietro Dusina wizytował kaplicę, stwierdził, że jest ona w bardzo złym stanie, i nakazał jej zamknięcie. Lecz, jak to czasem bywa, z jakiegoś powodu zalecenie papieskiego wizytatora nie zostało wypełnione. W ciągu kilku lat uszkodzenia zostały naprawione i kaplica została ponownie otwarta dla wiernych. Wciąż funkcjonowała w 1594; w tymże roku św. Katald zaczął być uważany za obrońcę przed „il male della Quartana”, tj. „chorobą, która przychodzi co cztery dni”, jak ówcześnie nazywano malarię.
W 1595 notariusz Mario Mallia i jego spadkobiercy przeznaczyli pewną sumę pieniędzy na odprawianie w kaplicy nieszporów oraz mszy świętych w dniu jej patrona, tj. 10 maja.
thumb|200px|Statua św. Katalda na placu przed kościołem.
Istniejący kościół Starą kaplicę zburzono w 1739. Na jej miejscu zbudowano większy i bardziej imponujący kościół, w panującym wówczas stylu barokowym. Jego budowę ukończono w 1745, ale niestety nie wiemy, kto był jego architektem czy budowniczym. Z pewnością świątynia ta jest wspaniałym przykładem czasów baroku w połowie XVIII wieku. W tym samym czasie postawiono również kamienną statuę świętego, umieszczając ją na wysokim cokole przed kościołem. W Rabacie istniał silny kult św.