Wykonanie projektu jednonawowego kościoła powierzono Giovanniemu Ponzello, ale projektu tego nigdy nie zrealizowano. W 1585 roku Gio Batta Spinola zawarł nową umowę z architektem Andreą Ceresolą, która zakładała całkowitą przebudowę obiektu. Plan przewidywał przede wszystkim skierowanie kościoła wraz prezbiterium na zachód, ułatwiając tym samym jego wbudowanie w tkankę miejską Strada Nuova. Prace rozpoczęły się w roku 1585, a we wrześniu 1587 roku kościół został ukończony. W 1589 roku wzniesiono przed nim portyk, wsparty na marmurowych kolumnach. Kościół był jednonawowy z głębokimi kaplicami bocznymi, flankowanymi podwójnymi pilastrami i zakończony niewielkim prezbiterium. Do wnętrza prowadziły cztery wejścia (trzy w fasadzie i jedno z boku). Prace budowlane, nadzorowane bezpośrednio przez samego Ceresolę, przebiegały szybko i zostały ukończone w 1589 roku wraz ze wzniesieniem portyku przed fasadą (jedyny jego zachowany fragment odbudowano podczas prac restauracyjnych w 1911 roku).