W 1926 objął funkcję prezesa Kieleckiego Oddziału PTK. Podczas jego prezesury podjęto uchwałę o utworzeniu w Kielcach wielooddziałowego muzeum regionalnego. Włączył się do organizacji ekspozycji muzealnych. W 1926 r. wspólnie z Martą Hubicką urządził wystawę polskiej książki. W okresie międzywojennym pracował jako urzędnik w Sejmiku Powiatowym w Kielcach.
Od 1935 do wybuchu II wojny światowej był burmistrzem Chęcin. Z jego inicjatywy podjęto wówczas akcję zadrzewiania Góry Zamkowej. W skromnej kasie miasta znalazł fundusze na przeprowadzenie najniezbędniejszych prac mających na celu zabezpieczenie ruin chęcińskiego zamku. Ostatnie lata wojny spędził na Węgrzech.
W 1945 po powrocie do kraju rozpoczął pracę w Powiatowej Radzie Narodowej w Kielcach kierując referatem aprowizacji. Podjął wówczas także wraz z innymi kieleckimi regionalistami starania o reaktywowanie PTK. Po utworzeniu w 1950 r. Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego przez pierwsze jedenaście lat nieprzerwanie pełnił funkcje wiceprezesa Zarządu Okręgu w Kielcach, a następnie sekretarza. Miał osobisty udział w rozwoju ruchu turystycznego w regionie świętokrzyskim.