W czasie I wojny światowej służył w Legionach Polskich, w szeregach 2 pułku ułanów. Rozkazem Wodza Naczelnego Wojsk Polskich z 27 marca 1918 został mianowany na stopień porucznika. Po zakończeniu I wojny światowej, jako były oficer Legionów Polskich został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony do stopnia podporucznika. Został awansowany na stopień rotmistrza jazdy ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Jako oficer nadetatowy 2 pułku szwoleżerów służył w Oddziale III Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. W 1924 był oficerem 10 pułku strzelców konnych. Po przeniesieniu w stan spoczynku pod koniec lat 20. zamieszkiwał w Warszawie.
W 1920 został członkiem zarządu Polskiego Związku Lekkiej Atletyki. Na początku lat 20. był członkiem zarządu budowy boiska, jak również klubu Legii Warszawa. Był delegatem Sekcji Narciarskiej Czarnych Lwów na zjazd Polskiego Związku Narciarskiego, w kadencji 1920/1921, 1921/1922 i 1922/1923 był sekretarzem zarządu głównego PZN, w kadencji 1923/1924 i 1924/1925 drugim wiceprezesem PZN, w 1924 wszedł w skład komisji ds. wydania rocznika PZN. W 1923 działał w zarządzie WOZPN. Od 10 lipca 1923 pełnił stanowisko zastępcy redaktora naczelnego tygodnika sportowego Stadjon. Był jednym z założycieli Yacht Klubu Polskiego w 1924.