walczył przeciwko Szwedom na Żmudzi, w Inflantach i w Kurlandii.
Następnie występuje jako rotmistrz, a już w 1660 jako pułkownik Jego Królewskiej Mości posłował z ramienia dywizji lewego skrzydła na konwokację warszawską zwołaną na 14 czerwca w celu ratyfikacji pokoju oliwskiego i zreformowania sposobu sejmowania. Jesienią tegoż roku uczestniczył w wojnie z Moskwą, m.in. walcząc w biwie nad Basią, zaś pod koniec roku ponownie reprezentował swoją dywizję, przedstawiając Janowi Kazimierzowi skargi na hetmana Pawła Sapiehę o jej dyskryminację i z prośbą o przydział leż zimowych na Żmudzi. Przy tej okazji uzyskał od króla (14 stycznia 1661) moratorium na trzy lata od spłacania długów.
Następnie latem i jesienią walczył przeciwko Chowańskiemu na Połocczyźnie, biorąc m.in. udział w bitwie pod Kuszlikami.