Uroczysta konsekracja świątyni odbyła się dopiero 16 czerwca 1896 roku, i dokonał jej książę biskup wrocławski kardynał Georg Kopp.

Architektura mały|lewo|Wnętrze świątyni (2008) Kościół został wzniesiony w stylu neogotyckim. Murowany, trójnawowy, o układzie bazylikowym z transeptem i wysuniętą od zachodu wieżą. Wewnątrz sklepienie krzyżowo-żebrowe. Zachowane neogotyckie wyposażenie wykonane przez Carla Buhla z Wrocławia, w tym odrestaurowane drewniane, wyrzeźbione w latach 1875-1880 ołtarze (główny z obrazem św. Wojciecha).

Świątynia ma długość 55,92 m, szerokość 20,40 m, wysokość nawy głównej wynosi 15,85 m, wysokość naw bocznych – 7,84 m, a wysokość wieży – 61,42 m.

Organy Organy wybudowano z wykorzystaniem szafy i trzech głosów z poprzedniego, 37-głosowego instrumentu wykonanego przez Carla Volkmanna. Część głosów manuału II znajduje się w prezbiterium – pierwotnie była ona zakryta jedynie żaluzją, po 2000 r. wykonano jej niemy prospekt. Ostatni generalny remont przeprowadził w 1998 r. Olgierd Nowakowski z Zabrza.