Większość muzułmanów w Senegalu związana jest z przywódcami religijnymi, którzy należą do bractw religijnych sufi oraz tarika. Ich zwolennicy są zobowiązani przestrzegać reguły i zasady etyki ustalone przez założyciela. Największe bractwa to: tidżanijja, muridijja, kadirijja i lahinija (Layene). Dwa pierwsze są najbardziej rozpowszechnione. Rozwój tidżanijji w Senegalu stanowi zasługę głównie trzech postaci: Al-Hadżego Malika Si (1854-1922), Abdulaje'a Niassa (1840-1922) oraz jego syna Ibrahima Niassa (1900-1975), przywódcy bractwa na obszarze Afryki Zachodniej.
Założycielem sufickiego bractwa muridijja był szajch Amadu Bamba, który głosił koncepcję „pokojowego dżihadu”. Po dziś dzień jest on wspominany jako przywódca mistyczny, a jeszcze częściej jako symbol oporu wobec francuskiej westernizacji, obrońca islamu i godności Afrykańczyków.
W całym kraju działają szkoły koraniczne dla dzieci nazywane daara. Wielu muzułmanów praktykuje synkretyczny islam, wymieszany z tradycyjnymi wierzeniami plemiennymi.