biskup zapisał, że kościół został zbudowany „w sierpniu poprzedniego roku” (1574). Znajdował się tam jeden ołtarz poświęcony Wniebowzięciu Matki Bożej. Lecz raport z duszpasterskiej wizyty biskupa Tomása Gargallo w dniu 4 grudnia 1601 podaje, że kościół miał jeszcze inne dwa ołtarze: Matki Boskiej Nieustającej Pomocy po lewej oraz św. Katarzyny po prawej stronie.

Więcej informacji o kościele podaje raport biskupa Baldassare Cagliaresa z 28 listopada 1615: kościół miał troje drzwi, a przed nim był spory cmentarz, otoczony płotem. Główny ołtarz był kamienny, stał w prostokątnej apsydzie. Wymieniony jest również kolejny, czwarty już, ołtarz, pod wezwaniem św. Józefa. Wikariusz kapitulny Pier Francesco Pontremoli, w raporcie z 8 października 1634 podaje, że główne wejście skierowane było na zachód, pozostałe zaś na północ i na południe.