Od 1907 roku po habilitacji został prywatnym docentem Uniwersytetu Praskiego, a w 1914 – został profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, kierownikiem Katedry Literatury i Języka Niemieckiego, jak również seminarium germanistycznego. Po wybuchu I wojny światowej (oficer na froncie 1914–1915 i 1916–1917) obowiązki profesora podjął z opóźnieniem. W 1916 roku został mianowany profesorem zwyczajnym, a w 1932 został zmuszony do przejścia w stan spoczynku. Zmarł w Krakowie, zgodnie z ostatnia wolą został pochowany w Opawie, w grobowcu rodzinnym.
Swoje rękopisy i bibliotekę zapisał Bibliotece Uniwersyteckiej w Bratysławie.
Miał córkę Dragę, urodzoną w 1901 roku.
Dorobek naukowy i główne pola badawcze Główne pola badawcze Wukadinovicia to: klasycyzm i romantyzm niemiecki, szczególnie Goethe, Kleist, ; literatura niemiecka XX wieku, recepcja niemiecka poety angielskiego przełomu XVIII i XIX w. Matthew Priora; twórczość pochodzącego z Pragi poety niemieckojęzycznego ; twórczość niemieckiego poety katolickiego współczesnego romantyzmowi, ale stojącego w opozycji do tego prądu, ; poezja polska, szczególnie Jan Kochanowski;