Fritz Haber (ur. 9 grudnia 1868 we Wrocławiu, zm. 29 stycznia 1934 w Bazylei) – niemiecki chemik, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii w 1918 roku za syntezę amoniaku z azotu i wodoru.
Życiorys thumb|Urządzenia, w których Fritz Haber przeprowadził pierwszą syntezę amoniaku Pochodził z rodziny żydowskiej, syn Siegfrieda, kupca, i Pauli z domu Haber. Uczęszczał do wrocławskiego gimnazjum św. Elżbiety. W latach 1886–1891 studiował na Uniwersytecie w Heidelbergu u Roberta Bunsena, potem na Uniwersytecie w Berlinie. W 1892 r. wyjechał na jeden semestr do Politechniki w Zurychu, aby uzupełnić wiedzę w obszarze technologii chemicznej pod kierunkiem prof. . Jesienią tego samego roku przeniósł się na Uniwersytet w Jenie, do laboratorium prof. Ludwiga Knorra. W Jenie przebywał dwa lata. W tym okresie przeszedł z judaizmu na protestantyzm. Nie wyjaśnił powodów tej decyzji, prawdopodobnie miała ona na celu ułatwienie kariery uniwersyteckiej. W roku 1894 został asystentem prof. w Technische Hochschule Karlsruhe. W 1898 r. uzyskał tam stanowisko profesora chemii, a od 1911 do 1933 r. był profesorem w Kaiser-Wilhelm-Institut für Physikalische Chemie und Elektrochemie (obecnie ).