Od stycznia 1961 do grudnia 1964 był dowódcą 3 pułk lotnictwa myśliwskiego OPK we Wrocławiu. W latach 1964–1967 był starszym inspektorem Lotnictwa Myśliwskiego w Szefostwie Lotnictwa 3 Korpusu Obrony Powietrznej Kraju we Wrocławiu. Od czerwca 1967 był zastępcą szefa Lotnictwa 3 Korpusu, a od października 1967 pomocnikiem dowódcy korpusu do spraw obrony obiektu. W latach 1969–1972 był kolejno szefem Wydziału Zastosowania Bojowego i szefem Wydziału Doskonalenia Taktyczno-Bojowego w Oddziale Szkolenia Lotniczego Szefostwa Lotnictwa w Dowództwie Wojsk Obrony Powietrznej Kraju w Warszawie.

14 listopada 1972 zaczął pełnić obowiązki dowódcy, a 7 listopada 1973 został dowódcą 4 Pomorskiej Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego w Malborku. W 1975 ukończył Wyższy Akademicki Kurs w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. marszałka Klimenta Woroszyłowa w Moskwie. Po przekazaniu obowiązków dowódcy dywizji służył jako starszy inspektor w Oddziale Szkolenia Lotniczego Szefostwa Wojsk Lotniczych WOPK, a w latach 1979-1982 był szefem Wojsk Lotniczych w 1 Korpusie Obrony Powietrznej Kraju. Od 1982 był naczelnikiem Wydziału w Centralnym Zarządzie Lotnictwa Cywilnego, a od 1984 w Głównym Inspektoracie Lotnictwa Cywilnego w Warszawie.