Najstarsze grobowce pochodzą z okresu I–III w., składają się z jednej skromnej komnaty, do której składano zmarłego, a nad którą wznoszono piramidalny kopiec z kamieni. Te najstarsze groby lokowano w pobliżu rzek i strumieni. Kolejne pochodzą z okresu III–IV w. – są to kamienne komnaty grobowe nakryte kurhanami z ziemi. Późniejsze wznoszono już z przedsionkami i niszami, zdobiono je malowidłami – portretami osób spoczywających w grobie, scenami z życia codziennego i motywami dekoracyjnymi. W okresie IV–VI w. grobowce miały już dwie komnaty, a malowidła je zdobiące przestawiały również bóstwa i zwierzęta mityczne. Od VI do VII w. wszystkie grobowce miały jedną komnatę i kurhan z wejściem od strony południowej.
W 2004 roku grobowce zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Lista grobowców Poniższa tabela przedstawia grobowce Goguryeo wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO:
Nr ref. – numer referencyjny UNESCO; Grobowiec – polskie tłumaczenie nazwy; Położenie – wieś, dzielnica, miasto, prowincja;