Poniżej znajduje się przykład funkcji: function dodaj_siedem (liczba) { return liczba + 7 } Tę funkcję można wywołać w następujący sposób: print dodaj_siedem(51) # zwraca 58
Między nazwą funkcji a nawiasem otwierającym można wstawić spację jedynie podczas jej deklaracji – w wywołaniu nawias musi stać bezpośrednio po nazwie funkcji. Ma to na celu zapobieżenie niejednoznaczności składni z operatorem konkatenacji (łączenia). Ograniczenie to nie odnosi się do funkcji wbudowanych.
Funkcje mogą posiadać zmienne lokalne. Ich nazwy dodawane są na końcu listy argumentów w definicji funkcji. Jednak ich wartości powinno się pomijać wywołując daną funkcję. Zazwyczaj przed deklaracją zmiennych lokalnych dodaje się kilka białych znaków, by wskazać miejsce, w którym kończą się argumenty funkcji i zaczynają zmienne lokalne.
Zamiast słowa function można używać słowa funct.
Operatory Operatory w AWK, w kolejności malejącego priorytetu, to: Operator Znaczenie (...) Grupowanie $ Odniesienie się do pola ++ -- Inkrementuj i dekrementuj, zarówno przedrostkowe i przyrostkowe ^ Potęgowanie (można użyć również **, oraz **= dla operatora przypisania) + - !