Rozporządzenie Ministra Infrastrukturyz dnia 1 lutego 2022 r.w sprawie przygotowania lotnisk do sytuacji zagrożenia oraz lotniskowych służb ratowniczo-gaśniczych 1)Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządowej - transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. z 2021 r. poz. 937). Spis treści Treść rozporządzenia Rozdział 1 - Przepisy ogólne Rozdział 2 - Lotniskowa służba ratowniczo-gaśnicza Rozdział 3 - Szkolenie lotniskowej służby ratowniczo-gaśniczej Rozdział 4 - Infrastruktura lotniska Rozdział 5 - Plan działania w sytuacji zagrożenia Rozdział 6 - Przepisy przejściowe, dostosowujące i końcowe Załącznik nr 1 - Kategorie lotnisk dla samolotów Załącznik nr 2 - Sposób wyznaczania ilości wody do wytwarzania pian gaśniczych Załącznik nr 3 - Wyposażenie ratownicze w pojazdach ratowniczo-gaśniczych Załącznik nr 4 - Program szkolenia poligonowego dla strażaków lotniskowej służby ratowniczo-gaśniczej Treść rozporządzenia Na podstawie art. 85 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. z 2020 r. poz. 1970 oraz z 2021 r. poz. 784, 847 i 1898) zarządza się, co następuje: Rozdział 1 Przepisy ogólne § 1. Rozporządzenie określa: 1) wymagania dotyczące przygotowania lotniska do sytuacji zagrożenia oraz planu działania w sytuacji zagrożenia; 2) zakres obowiązków podmiotów, o których mowa w art. 84 ust. 6 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze; 3) warunki i program szkolenia służb ratowniczo-gaśniczych, o których mowa w art. 84 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze. § 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: 1) lsr-g - należy przez to rozumieć lotniskową służbę ratowniczo-gaśniczą; 2) operacjach lotniskowych - należy przez to rozumieć operacje na lotnisku z udziałem statku powietrznego, obejmujące: start, lądowanie, kołowanie, holowanie, wypychanie, tankowanie, odladzanie, dokowanie, próby silników i inne operacje wykonywane z udziałem statku powietrznego w polu ruchu naziemnego; 3) PDSZ - należy przez to rozumieć plan działania w sytuacji zagrożenia; 4) poziomie ochrony ratowniczo-gaśniczej - należy przez to rozumieć odpowiednią dla danej kategorii ochrony przeciwpożarowej lotniska liczbę strażaków lsr-g, liczbę pojazdów ratowniczo-gaśniczych, ilość środków gaśniczych oraz liczbę sprzętu specjalistycznego, odpowiednio gotowych do natychmiastowego użycia lub podjęcia działań ratowniczych; 5) rejonie operacyjnym lotniska - należy przez to rozumieć teren lotniska i jego bezpośredniego sąsiedztwa o promieniu nie mniejszym niż 8000 m od punktu odniesienia lotniska ujawnionego w rejestrze lotnisk cywilnych, o którym mowa w art. 58 ust. 1 ustawy, na którym służby lotniskowe lub inne podmioty określone w PDSZ udzielają pomocy statkowi powietrznemu będącemu w niebezpieczeństwie, zgodnie z wymaganiami określonymi w PDSZ; 6) rozporządzeniu 2018/1139/UE - należy przez to rozumieć rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1139 z dnia 4 lipca 2018 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie lotnictwa cywilnego i utworzenia Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 2111/2005, (WE) nr 1008/2008, (UE) nr 996/2010, (UE) nr 376/2014 i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/30/UE i 2014/53/UE, a także uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 522/2004 i (WE) nr 216/2008 i rozporządzenie Rady (EWG) nr 3922/91 (Dz. Urz. UE L 212 z 22.08.2018, str. 1, z późn. zm.2)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 236 z 05.07.2021, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 382 z 28.10.2021, str. 60.); 7) służbach lotniskowych - należy przez to rozumieć jednostki organizacyjne i służby zorganizowane lub zapewniane przez zarządzającego lotniskiem, których zadania są związane z operacjami lotniskowymi, w tym: dyżurnego operacyjnego lotniska, koordynatora ruchu naziemnego, służbę utrzymania lotniska, lsr-g, służbę ochrony lotniska oraz personel tych jednostek lub służb; 8) strażaku lsr-g - należy przez to rozumieć pracownika, o którym mowa w art. 84 ust. 4 ustawy; 9) ustawie - należy przez to rozumieć ustawę z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze; 10) ustawie o ochronie przeciwpożarowej - należy przez to rozumieć ustawę z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 869 i 2490); 11) ustawie o PSP - należy przez to rozumieć ustawę z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2021 r. poz. 1940 i 2490). § 3. Wymagania dotyczące przygotowania lotniska do sytuacji zagrożenia oraz PDSZ dla lotnisk dla samolotów, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. e rozporządzenia 2018/1139/UE, w zakresie nieuregulowanym przez to rozporządzenie określają przepisy § 5, § 7, § 20-22 i § 25-27. § 4. 1. Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, zapewnia poziom ochrony ratowniczo-gaśniczej lotniska odpowiadający wyznaczonej kategorii ochrony przeciwpożarowej lotniska, zwanej dalej „kategorią lotniska”. 2. Kategorię lotniska dla samolotów wyznacza się na podstawie całkowitych długości oraz maksymalnych szerokości kadłubów największych samolotów korzystających z danego lotniska, zgodnie z tabelą 1 w załączniku nr 1 do rozporządzenia. 3. W okresach zmniejszonej liczby startów i lądowań na lotnisku dla samolotów kategoria lotniska nie może być niższa niż kategoria lotniska wymagana dla samolotów o największych wymiarach, które będą korzystać z danego lotniska, niezależnie od liczby ich startów i lądowań. 4. Jeżeli na lotnisku dla samolotów liczba startów i lądowań samolotów o największych wymiarach w ciągu trzech kolejnych miesięcy o najwyższym natężeniu ruchu lotniczego z ostatnich 12 miesięcy jest mniejsza niż 700, kategorię lotniska można obniżyć o jedną kategorię poniżej kategorii lotniska wyznaczonej w sposób określony w ust. 2, do dnia, w którym liczba startów i lądowań tych samolotów osiągnie 700 albo więcej w ciągu kolejnych 3 miesięcy liczonych od dnia wprowadzenia obniżonej kategorii lotniska. 5. W przypadku wykonywania na lotnisku dla samolotów przez samoloty operacji lotniczych niestanowiących przewozu pasażerskiego poziom ochrony ratowniczo-gaśniczej lotniska na czas wykonywania tych operacji może zostać obniżony odpowiednio do kategorii lotniska dla obniżonego poziomu ochrony ratowniczo-gaśniczej zgodnie z tabelą 2 w załączniku nr 1 do rozporządzenia. 6. Kategorię lotniska dla śmigłowców wyznacza się na podstawie całkowitych długości największych śmigłowców korzystających z danego lotniska zgodnie z tabelą 3 w załączniku nr 1 do rozporządzenia. 7. W okresach zmniejszonej liczby startów i lądowań na lotnisku dla śmigłowców zarządzający lotniskiem może wyznaczyć kategorię niższą niż kategoria wyznaczona w sposób określony w ust. 6, odpowiadającą największemu ze śmigłowców, który w tym okresie wykonuje operacje lotniskowe. 8. Zarządzający lotniskiem, co najmniej raz na rok, dokonuje oceny, czy przewidywany ruch lotniczy będzie wymagał zmiany kategorii lotniska, uwzględniając wielkość statków powietrznych, które będą korzystać z danego lotniska, prognozę liczby startów i lądowań na okres następnych dwunastu miesięcy, a także korzystając z informacji udostępnionych przez użytkowników statków powietrznych oraz ze statystyk startów i lądowań z ostatnich 12 miesięcy. 9. Zarządzający lotniskiem przekazuje do opublikowania w Zintegrowanym Pakiecie Informacji Lotniczych, o którym mowa w art. 121 ust. 3 ustawy, aktualne informacje dotyczące kategorii lotniska, zmiany kategorii lotniska lub braku kategorii lotniska. Rozdział 2 Lotniskowa służba ratowniczo-gaśnicza § 5. Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, wyposaża lsr-g w specjalistyczny sprzęt oraz zapewnia jej funkcjonowanie i realizację przedsięwzięć, o których mowa w art. 1 ustawy o ochronie przeciwpożarowej: 1) podczas wypadku lotniczego, poważnego incydentu lotniczego, incydentu lotniczego lub innego zdarzenia, o którym mowa w art. 135a ustawy, mających miejsce w rejonie operacyjnym lotniska; 2) gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie, że w rejonie operacyjnym lotniska wystąpiło zdarzenie lotnicze; 3) gdy statek powietrzny planuje lub zgłosił lądowanie na lotnisku, a wystąpiło inne zdarzenie niż zdarzenie, o którym mowa w pkt 1, mające wpływ na bezpieczeństwo lotu tego statku powietrznego; 4) podczas zdarzeń na lotnisku innych niż zdarzenia, o których mowa w pkt 1-3, związanych z ochroną przeciwpożarową lotniska, w tym znajdujących się na jego terenie obiektów budowlanych. § 6. 1. Lsr-g: 1) osiąga czasy reakcji wynoszące: a) do trzech minut, z celem operacyjnym nieprzekroczenia dwóch minut, na dotarcie do każdego punktu na każdej drodze startowej będącej w użyciu - w przypadku lotniska naziemnego dla samolotów, b) do dwóch minut na dotarcie do każdego punktu strefy przyziemienia i wznoszenia (TLOF) - w przypadku lotniska naziemnego dla śmigłowców; 2) podejmuje natychmiastowe działania ratownicze - w przypadku lotniska nawodnego dla samolotów i śmigłowców oraz lotniska dla śmigłowców znajdującego się na obiekcie. 2. Czasy reakcji, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są mierzone od momentu powiadomienia lsr-g o konieczności podjęcia działań ratowniczych do momentu osiągnięcia przez pojazd ratowniczo-gaśniczy z pełną obsadą pozycji umożliwiającej podanie co najmniej 50% wydatku środków gaśniczych określonych w tabelach 4-6 w załączniku nr 1 do rozporządzenia, w warunkach widzialności na drodze startowej nie mniejszej niż 550 m. Wymagane czasy reakcji lsr-g osiąga w warunkach, gdy nawierzchnie drogi startowej i drogi kołowania są suche, niepokryte wodą, lodem lub śniegiem. 3. W celu zapewnienia ciągłości podawania środków gaśniczych z określonym wydatkiem, w ilościach określonych w tabelach 4-6 w załączniku nr 1 do rozporządzenia, pojazd ratowniczo-gaśniczy inny niż ten, o którym mowa w ust. 2, oraz strażacy lsr-g, którzy nie stanowią obsady tego pojazdu, przybywają na miejsce zdarzenia nie później niż minutę po pojeździe, o którym mowa w ust. 2. 4. Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, sprawdza czasy reakcji dla innych niż określone w ust. 1 pkt 1 części pola manewrowego w warunkach widzialności i stanu nawierzchni, o których mowa w ust. 2. 5. W warunkach widzialności i stanu nawierzchni innych niż określone w ust. 2 lsr-g zapewnia się dodatkowe wyposażenie lub procedury umożliwiające natychmiastowe i bezpieczne dotarcie lsr-g do miejsc zdarzeń, o których mowa w § 5. § 7. Minimalną liczbę strażaków lsr-g na zmianie służbowej gotowych do natychmiastowego podjęcia działań ratowniczych i jednocześnie obecnych na lotnisku w czasie wykonywania operacji lotniskowych oraz co najmniej 15 minut po ostatnim starcie albo lądowaniu, nie mniejszą niż minimalna liczba strażaków lsr-g określona w tabeli 8 w załączniku nr 1 do rozporządzenia, wyznacza się na podstawie udokumentowanej analizy zadań i środków, biorąc pod uwagę typy statków powietrznych korzystających z danego lotniska, dostępne pojazdy ratowniczo-gaśnicze i sprzęt ratowniczo-gaśniczy oraz obciążenie strażaków lsr-g innymi obowiązkami. § 8. Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, dokumentuje, co najmniej raz dziennie, w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej, rzeczywisty stan wyposażenia lotniska w sprzęt ratowniczo-gaśniczy obejmujący liczbę: pojazdów ratowniczo-gaśniczych z uwzględnieniem ich klasyfikacji i rodzaju, zestawów narzędzi ratowniczych, zestawów ratownictwa medycznego, motopomp i pomp, pontonów lub łodzi ratowniczych z silnikiem, aparatów powietrznych i zapasowych butli do tych aparatów, zapasowych środków gaśniczych z podziałem na rodzaje, zapasowych butli ze środkiem wyrzucającym do gaśnic przewoźnych oraz liczbę strażaków lsr-g, z uwzględnieniem aktualnej kategorii lotniska. § 9. Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, zapewnia strażakom lsr-g okresową ocenę sprawności fizycznej, zgodnie z zakresem, trybem i częstotliwościami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 42 ust. 3 ustawy o PSP. § 10. 1. Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, zapewnia główne oraz uzupełniające środki gaśnicze. 2. Jako główny środek gaśniczy na lotnisku stosuje się: 1) pianę skuteczności gaśniczej A; 2) pianę skuteczności gaśniczej B; 3) pianę skuteczności gaśniczej C; 4) kombinację pian wymienionych w pkt 1-3. 3. Na lotnisku zaliczonym do kategorii lotniska 1-3 albo kategorii lotniska H1-H3 jako główny środek gaśniczy stosuje się pianę skuteczności gaśniczej B lub pianę skuteczności gaśniczej C. 4. Jako uzupełniający środek gaśniczy na lotnisku stosuje się: 1) proszki gaśnicze do gaszenia pożarów grupy B i C lub 2) inne środki gaśnicze właściwe do gaszenia pożarów węglowodorów oraz urządzeń pod napięciem z co najmniej takimi samymi możliwościami gaszenia pożaru jak proszki gaśnicze. § 11. 1. Minimalne ilości środków gaśniczych na lotnisku, w tym minimalne ilości wody do wytwarzania pian gaśniczych, minimalne ilości uzupełniających środków gaśniczych oraz wydajność podawania tych środków gaśniczych wymagane dla danej kategorii lotniska określają odpowiednio tabele 4-6 w załączniku nr 1 do rozporządzenia. 2. Jeżeli całkowita długość kadłuba samolotu przekracza wartość średnią długości dla danej kategorii lotniska, wymaganą ilość wody do wytwarzania pian gaśniczych zapewnia się zgodnie z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia. 3. W przypadku obniżenia kategorii lotniska, o którym mowa w § 4 ust. 4, ilość środków gaśniczych ustala się w odniesieniu do maksymalnej długości i szerokości kadłuba samolotu dopuszczalnych w obniżonej kategorii lotniska. 4. W przypadku obniżenia kategorii lotniska, o którym mowa w § 4 ust. 5, ilość środków gaśniczych ustala się w odniesieniu do największego samolotu w kategorii określonej w tabeli 2 w załączniku nr 1 do rozporządzenia. § 12. 1. Minimalne ilości środków pianotwórczych dla danej kategorii lotniska zapewnia się odpowiednio do wymaganych wydajności podawania roztworów pianotwórczych określonych w tabelach 4-6 w załączniku nr 1 do rozporządzenia, przy uwzględnieniu wskazań producenta danego środka pianotwórczego dotyczących w szczególności zalecanego stężenia środków pianotwórczych. 2. Ilość środka pianotwórczego znajdującego się w zbiornikach pojazdów ratowniczo-gaśniczych jest proporcjonalna do ilości przewożonej wody oraz zalecanego stężenia roztworu środka pianotwórczego i wystarcza co najmniej do wytworzenia roztworu pianotwórczego z dwóch ilości wody przewożonej w zbiornikach tego pojazdu. 3. Właściwości środków pianotwórczych zapewniają ugaszenie pożaru testowego oraz odporność na ponowne zapalenie, według wymagań oceny skuteczności pian gaśniczych określonych w tabeli 7 w załączniku nr 1 do rozporządzenia. § 13. 1. Minimalne ilości środka pianotwórczego i uzupełniającego środka gaśniczego oraz wody do wytwarzania pian gaśniczych znajdują się w zbiornikach pojazdów ratowniczo-gaśniczych, a w przypadku lotniska dla śmigłowców znajdującego się na obiekcie - w stałych lub mobilnych zbiornikach instalacji lub urządzeniach gaśniczych pianowych. 2. W przypadku lotniska dla śmigłowców znajdującego się na obiekcie dopuszcza się stosowanie instalacji wodociągowej przeciwpożarowej, jeżeli instalacja ta zapewnia wymagane parametry do wytwarzania i podawania pian gaśniczych z wymaganą intensywnością oraz wydajnością podawania roztworu pianotwórczego określoną w tabeli 6 w załączniku nr 1 do rozporządzenia. 3. W przypadku lotniska dla śmigłowców znajdującego się na platformie wiertniczej albo na statku dopuszcza się stosowanie: 1) wody morskiej zamiast pian gaśniczych, jeżeli konstrukcja płyty lotniska zapewnia odprowadzanie paliwa lotniczego z uszkodzonych zbiorników śmigłowca przez otwory rozmieszczone w płycie lotniska oraz natychmiastowe gaszenie pożaru w systemie odprowadzania paliwa; 2) piany gaśniczej z zastosowaniem sprężonego powietrza. § 14. 1. Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, zaliczonym do kategorii lotniska 6-10, na którym liczba startów i lądowań statków powietrznych podczas przeciętnej godziny szczytu obliczona jako średnia arytmetyczna wyliczana z największych godzinowych liczb startów i lądowań statków powietrznych wykonywanych każdego dnia w roku wynosi więcej niż 16 dla jednej drogi startowej lub więcej niż 20 dla całego lotniska, zapewnia na miejscu zdarzenia lotniczego na tym lotnisku dostawy wody w ilości 4540 dm3/min przez co najmniej 30 minut. 2. Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, w celu zapewnienia na miejscu zdarzenia lotniczego dostawy wody w ilości określonej w ust. 1 wykorzystuje: 1) dodatkowe pojazdy do przewozu wody lub 2) pompownie umożliwiające szybkie uzupełnienie wody w zbiornikach pojazdów ratowniczo-gaśniczych, lub 3) sieć wodociągową przeciwpożarową z hydrantami zewnętrznymi umieszczonymi w pobliżu płyt postojowych lub progów dróg startowych, lub 4) przeciwpożarowy zbiornik wodny, lub 5) wyniesiony zbiornik grawitacyjny z wodą umożliwiający szybkie uzupełnienie wody w zbiornikach pojazdów ratowniczo-gaśniczych. § 15. 1. Na lotnisku zaliczonym do kategorii lotniska 1 albo 2 albo na lotnisku naziemnym zaliczonym do kategorii lotniska H1-H3 dopuszcza się zamianę do 100% ilości wody określonej w tabelach 4 i 5 w załączniku nr 1 do rozporządzenia na uzupełniające środki gaśnicze. 2. W przypadku zamiany, o której mowa w ust. 1, przyjmuje się, że 1 kilogram uzupełniającego środka gaśniczego jest równoważny 1 dm3 wody potrzebnej do wytwarzania piany skuteczności gaśniczej A. § 16. 1. Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, zapewnia rezerwę: 1) środka pianotwórczego wystarczającego do wytworzenia pian gaśniczych na poziomie 200%, 2) uzupełniającego środka gaśniczego na poziomie 100% - wartości określonych w tabelach 4-6 w załączniku nr 1 do rozporządzenia oraz rezerwę gazu roboczego do użycia rezerwy uzupełniającego środka gaśniczego. 2. Środki pianotwórcze i uzupełniające środki gaśnicze przewożone w pojazdach ratowniczo-gaśniczych wykraczające poza ilości podane w tabelach 4 i 5 w załączniku nr 1 do rozporządzenia zalicza się do rezerwy. § 17. 1. Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, dla śmigłowców, znajdującym się: 1) na budynku zapewnia co najmniej: a) jedną linię gaśniczą wodno-pianową - w przypadku lotniska zaliczonego do kategorii lotniska H1, b) jedną linię gaśniczą wodno-pianową oraz dwa działka wodno-pianowe - w przypadku lotniska zaliczonego do kategorii lotniska H2 albo H3, 2) na platformie wiertniczej lub na statku zapewnia co najmniej: a) jedno działko wodno-pianowe, b) dwie linie gaśnicze wodno-pianowe, c) dwie gaśnice proszkowe o łącznej ilości proszku gaśniczego nie mniejszej niż 50 kg - oraz wyposażenie ratownicze określone w załączniku nr 3 do rozporządzenia. 2. Linie gaśnicze wodno-pianowe oraz działka wodno-pianowe zapewniają, niezależnie od warunków pogodowych, podawanie środków gaśniczych do każdego punktu strefy przyziemienia i wznoszenia (TLOF). 3. Działka wodno-pianowe umieszcza się w taki sposób, aby niemożliwe było jednoczesne ich zniszczenie w przypadku wystąpienia zdarzenia lotniczego. § 18. 1. Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, innym niż lotnisko dla śmigłowców znajdujące się na obiekcie, zapewnia na tym lotnisku pojazdy ratowniczo-gaśnicze co najmniej w liczbie określonej w tabeli 9 w załączniku nr 1 do rozporządzenia, spełniające wymagania w zakresie wyposażenia i parametrów technicznych określone w tabeli 10 w załączniku nr 1 do rozporządzenia. 2. Pojazdy lsr-g przewożą: 1) załogę pojazdu lsr-g; 2) środki gaśnicze; 3) wyposażenie ratownicze określone w załączniku nr 3 do rozporządzenia; 4) środki łączności służące do współdziałania z innymi pojazdami lsr-g oraz strażnicami; 5) środki łączności służące do współdziałania ze służbą ruchu lotniczego; 6) środki łączności służące do porozumiewania się z załogami innych pojaz