Rozporządzenie Ministra Środowiskaz dnia 19 czerwca 2017 r.w sprawie wymagań dotyczących wyodrębnienia podinstalacji w ramach instalacji, zakresu i sposobu gromadzenia danych do określania początkowej zainstalowanej zdolności produkcyjnej i zainstalowanej zdolności produkcyjnej w instalacji i podinstalacji, sposobu określania historycznego poziomu działalności oraz poziomów działalności i sposobu obliczania wstępnej rocznej liczby uprawnień do emisji 1)Minister Środowiska kieruje działem administracji rządowej - środowisko, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Środowiska (Dz. U. poz. 1904 i 2095). Spis treści Treść rozporządzenia Rozdział 1 - Przepisy ogólne Rozdział 2 - Wyodrębnienie podinstalacji w ramach instalacji Rozdział 3 - Zakres i sposób gromadzenia danych do określania początkowej zainstalowanej zdolności produkcyjnej i zainstalowanej zdolności produkcyjnej w instalacji i podinstalacji w celu określenia okresów odniesienia będących podstawą do wyliczania przydziału uprawnień do emisji Rozdział 4 - Sposób określania historycznego poziomu działalności oraz poziomów działalności Rozdział 5 - Sposób obliczania wstępnej rocznej liczby uprawnień do emisji Rozdział 6 - Przepis końcowy Załącznik nr 1 - Wskaźniki emisyjności Załącznik nr 2 - Szczegółowy sposób określania historycznego poziomu działalności, o którym mowa w § 7 ust. 6 rozporządzenia ministra środowiska z dnia 19 czerwca 2017 r. w sprawie wymagań dotyczących wyodrębnienia podinstalacjiw ramach instalacji, zakresu i sposobu gromadzenia danych do określania początkowej zainstalowanej zdolności produkcyjnej i zainstalowanej zdolności produkcyjnej w instalacji i podinstalacji, sposobu określania historycznego poziomu działalności oraz poziomów działalności i sposobu obliczania wstępnej rocznej liczby uprawnień do emisji Załącznik nr 3 - Współczynnik zapewniający przejściowy system prowadzący do zmniejszania liczby przydzielonych uprawnień do emisji Załącznik nr 4 - Sposób obliczenia wstępnej rocznej liczby uprawnień do emisji dla podinstalacji objętej wskaźnikiem emisyjności dla produktu, w której produkuje się chemikalia wielkotonażowe (HVC), oraz dla podinstalacji objętej wskaźnikiem emisyjności dla produktu, w której produkuje się monomer chlorku winylu (VCM) Treść rozporządzenia 2)Niniejsze rozporządzenie wykonuje decyzję Komisji z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na mocy art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2011/278/UE) (Dz. Urz. UE L 130 z 17.05.2011, str. 1, Dz. Urz. UE L 299 z 17.11.2011, str. 9, Dz. Urz. UE L 241 z 07.09.2012, str. 52 i Dz. Urz. UE L 9 z 14.01.2014, str. 9). Na podstawie art. 21 ust. 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. z 2017 r. poz. 568 i 1089) zarządza się, co następuje: Rozdział 1 Przepisy ogólne § 1. Rozporządzenie określa: 1) wymagania dotyczące wyodrębnienia podinstalacji w ramach instalacji, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2 i art. 68 ust. 2 pkt 1 oraz w art. 71 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, zwanej dalej „ustawą”; 2) zakres i sposób gromadzenia danych do określania początkowej zainstalowanej zdolności produkcyjnej, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 i art. 68 ust. 2 pkt 2 ustawy, oraz zainstalowanej zdolności produkcyjnej, o której mowa w art. 71 ust. 3 pkt 2 ustawy, w instalacji i podinstalacji w celu określenia okresów odniesienia będących podstawą do wyliczania przydziału uprawnień do emisji; 3) sposób określania historycznego poziomu działalności, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy, oraz poziomów działalności, o których mowa w art. 68 ust. 2 pkt 3 i art. 71 ust. 3 pkt 3 ustawy; 4) sposób obliczania wstępnej rocznej liczby uprawnień do emisji. § 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: 1) ciepłomierzu - rozumie się przez to ciepłomierz w rozumieniu § 3 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 2 czerwca 2016 r. w sprawie wymagań dla przyrządów pomiarowych (Dz. U. poz. 815) lub każde inne urządzenie do pomiaru i zapisu ilości ciepła wytwarzanego w instalacji w oparciu o objętości i temperatury przepływu; 2) gospodarstwie domowym - rozumie się przez to budynek lub jego część wykorzystywaną na cele mieszkaniowe, do których dostarcza się mierzalne ciepło; 3) mierzalnym cieple - rozumie się przez to przepływ netto ciepła transportowanego za pośrednictwem dających się zidentyfikować rurociągów lub kanałów przy zastosowaniu nośnika ciepła, w szczególności takiego jak: para, gorące powietrze, woda, olej, metale ciekłe i sole, dla których zainstalowano lub można zainstalować ciepłomierz; 4) niemierzalnym cieple - rozumie się przez to każde ciepło inne niż mierzalne ciepło; 5) okresie normalnej eksploatacji instalacji - rozumie się przez to okres eksploatacji instalacji, z wyłączeniem rozruchu, sytuacji awaryjnych lub wyłączenia instalacji; 6) spalaniu na pochodniach dla zapewnienia bezpieczeństwa - rozumie się przez to spalanie paliw doświadczalnych, znacznie zmieniających się ilościowo gazów technologicznych lub pozostałości gazów w jednostce wystawionej na zakłócenia atmosferyczne, wynikające z realizacji wymogów bezpieczeństwa w instalacji określonych w pozwoleniu zintegrowanym lub pozwoleniu na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza; 7) zdolności produkcyjnej dodanej - rozumie się przez to różnicę między zainstalowaną zdolnością produkcyjną podinstalacji uzyskaną w wyniku znaczącego zwiększenia zdolności produkcyjnej, o którym mowa w art. 69 ust. 2 ustawy, a początkową zainstalowaną zdolnością produkcyjną tej samej podinstalacji; 8) zdolności produkcyjnej zmniejszonej - rozumie się przez to różnicę między początkową zainstalowaną zdolnością produkcyjną podinstalacji a zainstalowaną zdolnością produkcyjną tej samej podinstalacji uzyskaną w wyniku znaczącego zmniejszenia zdolności produkcyjnej, o którym mowa w art. 71 ust. 5 ustawy; 9) znaczącej zmianie zdolności produkcyjnej - rozumie się przez to znaczące zwiększenie zdolności produkcyjnej, o którym mowa w art. 69 ust. 2 ustawy, albo znaczące zmniejszenie zdolności produkcyjnej, o którym mowa w art. 71 ust. 5 ustawy. Rozdział 2 Wyodrębnienie podinstalacji w ramach instalacji § 3. 1. W ramach instalacji, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2, art. 68 ust. 2 pkt 1 oraz art. 71 ust. 3 pkt 1 ustawy, wyodrębnia się co najmniej jedną z następujących podinstalacji, z zachowaniem wskazanej kolejności: 1) podinstalację objętą wskaźnikiem emisyjności dla produktu - w przypadku gdy w instalacji jest wytwarzany produkt, dla którego został określony wskaźnik emisyjności; 2) podinstalację objętą wskaźnikiem emisyjności opartym na cieple - w przypadku gdy w podinstalacji jest wytwarzany produkt, dla którego nie został określony wskaźnik emisyjności, i instalacja wytwarza lub importuje mierzalne ciepło z innej instalacji uczestniczącej w systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, zwanej dalej „instalacją uczestniczącą w systemie”, i to ciepło jest: a) zużywane w instalacji do wytwarzania produktów lub energii mechanicznej innej niż wykorzystywana do produkcji energii elektrycznej, zużywane do ogrzewania lub chłodzenia w obrębie instalacji, z wyłączeniem zużycia do produkcji energii elektrycznej, lub b) eksportowane do innej instalacji nieuczestniczącej w systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, zwanej dalej „instalacją nieuczestniczącą w systemie”, lub innego odbiorcy, z wyłączeniem eksportu w celu produkcji energii elektrycznej; 3) podinstalację objętą wskaźnikiem emisyjności opartym na paliwie - w przypadku gdy w instalacji jest wytwarzany produkt, dla którego nie został określony wskaźnik emisyjności, i w której jest wytwarzane niemierzalne ciepło zużywane w instalacji do: a) wytwarzania produktów lub b) wytwarzania energii mechanicznej innej niż wykorzystywana do produkcji energii elektrycznej, lub c) ogrzewania lub chłodzenia w obrębie instalacji, z wyłączeniem zużycia do produkcji energii elektrycznej, lub d) spalania na pochodniach dla zapewnienia bezpieczeństwa; 4) podinstalację wytwarzającą emisje procesowe, która poza podinstalacją, w której jest wytwarzany produkt, dla którego został określony wskaźnik emisyjności, emituje: a) gazy cieplarniane inne niż dwutlenek węgla (CO2) lub b) dwutlenek węgla (CO2) w wyniku następujących procesów: - chemicznej lub elektrolitycznej redukcji związków metali zawartych w rudach, koncentratach lub materiałach wtórnych, - usunięcia zanieczyszczeń z metali i ich związków, - rozkładu węglanów, z wyjątkiem oczyszczania gazów odlotowych, - syntez chemicznych, w których materiał zawierający węgiel uczestniczy w reakcjach, których pierwotnym celem nie jest wytwarzanie ciepła, - zastosowania dodatków lub surowców zawierających węgiel, których pierwotnym celem nie jest wytwarzanie ciepła, - chemicznej lub elektrolitycznej redukcji tlenków metali lub tlenków niemetali, w szczególności takich jak tlenki krzemu i fosforany. 2. W ramach podinstalacji wytwarzającej emisje procesowe, o której mowa w ust. 1 pkt 4, uwzględnia się także dwutlenek węgla (CO2) pochodzący ze spalania niezupełnie utlenionego węgla powstałego w wyniku procesów, o których mowa w ust. 1 pkt 4 lit. b, mających na celu wytwarzanie mierzalnego ciepła, niemierzalnego ciepła lub energii elektrycznej, z wyłączeniem emisji powstałych ze spalania określonej ilości gazu ziemnego, równych technicznie możliwej do wykorzystania zawartości energii spalonego niezupełnie utlenionego węgla. 3. Wskaźniki emisyjności: 1) dla produktu, dla którego: a) nie jest stosowana zamiana paliw i energii elektrycznej, określa tabela nr 1, b) jest stosowana zamiana paliw i energii elektrycznej, określa tabela nr 2, 2) oparte na cieple i paliwie, określa tabela nr 3 - w załączniku nr 1 do rozporządzenia. 4. Łączna wielkość produkcji i łączna wielkość emisji z wszystkich wyodrębnionych podinstalacji nie może być większa niż całkowita wielkość produkcji i całkowita wielkość emisji z instalacji. Rozdział 3 Zakres i sposób gromadzenia danych do określania początkowej zainstalowanej zdolności produkcyjnej i zainstalowanej zdolności produkcyjnej w instalacji i podinstalacji w celu określenia okresów odniesienia będących podstawą do wyliczania przydziału uprawnień do emisji § 4. 1. Zakres danych gromadzonych do określania początkowej zainstalowanej zdolności produkcyjnej, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 i art. 68 ust. 2 pkt 2 ustawy, oraz zainstalowanej zdolności produkcyjnej, o której mowa w art. 71 ust. 3 pkt 2 ustawy, w instalacji i podinstalacji w celu określenia okresu odniesienia, który jest podstawą do wyliczania przydziału uprawnień do emisji, określa załącznik IV do decyzji Komisji z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na mocy art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2011/278/UE) (Dz. Urz. UE L 130 z 17.05.2011, str. 1, z późn. zm.3)Zmiany wymienionej decyzji zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 299 z 17.11.2011, str. 9, Dz. Urz. UE L 241 z 07.09.2012, str. 52 i Dz. Urz. UE L 9 z 14.01.2014, str. 9.). 2. Zakres danych gromadzonych do określania początkowej zainstalowanej zdolności produkcyjnej, o której mowa w art. 68 ust. 2 pkt 2 ustawy, oraz zainstalowanej zdolności produkcyjnej, o której mowa w art. 71 ust. 3 pkt 2 ustawy, w instalacji nowej i podinstalacji w instalacji nowej w celu określenia okresu odniesienia, który jest podstawą do wyliczania przydziału uprawnień do emisji, określa załącznik V do decyzji, o której mowa w ust. 1. 3. Dane, o których mowa w ust. 1 i 2, są gromadzone dla każdej podinstalacji wyodrębnionej w ramach instalacji albo instalacji nowej. 4. Dane, o których mowa w ust. 1 i 2, gromadzi się, dokonując rozróżnienia na dane dotyczące i niedotyczące sektora lub podsektora narażonych na znaczące ryzyko ucieczki emisji. 5. W przypadku gdy co najmniej 95% produktów przyporządkowanych podinstalacji jest zaliczonych do sektora lub podsektora narażonych na znaczące ryzyko ucieczki emisji albo do sektora lub podsektora nienarażonych na znaczące ryzyko ucieczki emisji, nie dokonuje się rozróżnienia, o którym mowa w ust. 4, z wyjątkiem podinstalacji objętej wskaźnikiem emisyjności dla produktu. 6. W przypadku gdy w podinstalacji objętej wskaźnikiem emisyjności opartym na cieple jest wytwarzane mierzalne ciepło, które eksportuje się do instalacji nieuczestniczącej w systemie lub innego odbiorcy, uznaje się, że wytworzone ciepło jest wykorzystywane do wytwarzania produktu zaliczonego do sektora lub podsektora narażonych na znaczące ryzyko ucieczki emisji, jeżeli instalacja nieuczestnicząca w systemie lub inny odbiorca zużywają mierzalne ciepło do wytwarzania produktu zaliczonego do tego sektora. 7. Poza danymi, o których mowa w ust. 1-6, gromadzi się także dane o zainstalowanej zdolności produkcyjnej instalacji od rozpoczęcia zmienionej działalności w podinstalacji, w przypadku gdy w okresie od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 30 czerwca 2011 r. w podinstalacji nastąpiła znacząca zmiana zdolności produkcyjnej. § 5. 1. Dane, o których mowa w § 4, gromadzi się w sposób zapewniający ich kompletność i spójność oraz tak, aby dane dotyczące podinstalacji nie pokrywały się i nie prowadziły do uzyskania podwójnego przydziału uprawnień do emisji na ten sam produkt lub proces. 2. Dane, o których mowa w § 4, gromadzi się, wskazując w szczególności zastosowaną metodę kompilacji danych oraz ich źródła, etapy obliczeniowe oraz, w przypadku, o którym mowa w ust. 5, opis założeń, w oparciu o które dokonano przyporządkowania emisji odpowiednim podinstalacjom. W przypadku braku danych przedstawia się wyjaśnienie dotyczące przyczyn ich braku. 3. Jeżeli dane, o których mowa w § 4, są dostępne częściowo, brakujące dane zastępuje się zachowawczymi szacunkami, w szczególności wykorzystując aktualną wiedzę naukową i techniczną w danym sektorze. Zachowawczy szacunek oznacza, że wartość ekstrapolowana nie może przekraczać 90% wartości uzyskanej przy wykorzystaniu dostępnych danych. 4. Jeżeli nie są dostępne żadne dane dotyczące przepływów mierzalnego ciepła w odniesieniu do podinstalacji objętej wskaźnikiem emisyjności opartym na cieple, wyznacza się wartość zastępczą, którą stanowi iloczyn energii wejściowej i sprawności wytwarzania ciepła i która jest zatwierdzona przez weryfikatora. Jeżeli nie są dostępne żadne dane dotyczące sprawności wytwarzania ciepła, przyjmuje się sprawność referencyjną wynoszącą 70%. 5. Oznaczone części instalacji i produkty oraz odpowiadające im wielkości emisji, w odniesieniu do których są dostępne jedynie dane dotyczące instalacji jako całości, przyporządkowuje się odpowiednim podinstalacjom w następujący sposób: 1) jeżeli na tej samej linii produkcyjnej są produkowane różne produkty, oznaczone części instalacji i produkty oraz odpowiadające im wielkości emisji przyporządkowuje się w oparciu o czas działania instalacji w ciągu roku w odniesieniu do czasu działania każdej podinstalacji wytwarzającej każdy z produktów; 2) jeżeli nie ma możliwości przyporządkowania oznaczonej części instalacji i produktów oraz odpowiadających im wielkości emisji zgodnie z pkt 1, przyporządkowuje się je na podstawie masy lub ilości wytworzonego produktu, szacunków opartych na entalpii swobodnej reakcji w zakresie zaistniałych reakcji chemicznych lub w oparciu o inną metodę zgodną z aktualną wiedzą naukową i techniczną. § 6. 1. Jeżeli dane, o których mowa w § 4 ust. 1, nie zawierają danych wymaganych do określania początkowej zainstalowanej zdolności produkcyjnej zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy, ustala się je w drodze eksperymentalnej weryfikacji zdolności produkcyjnej podinstalacji, zwanej dalej „eksperymentalną weryfikacją”, przeprowadzanej pod nadzorem weryfikatora. 2. Okoliczności, które przyczyniły się do zastosowania eksperymentalnej weryfikacji, wskazuje się w raporcie o metodyce zbierania danych, o którym mowa w art. 21 ust. 10 pkt 1 ustawy. Weryfikator potwierdza zaistnienie tych okoliczności. 3. Dane do określenia początkowej zainstalowanej zdolności produkcyjnej w drodze eksperymentalnej weryfikacji są ustalane w trakcie trwającego 48 godzin ciągłego testu, prowadzonego w okresie normalnej eksploatacji instalacji, w trakcie którego porównuje się uzyskaną ilość wytworzonego produktu do ilości wytworzonego produktu przez inne instalacje z danego sektora, a także do dostępnych danych dotyczących eksploatacji danej instalacji. W przeprowadzonej eksperymentalnej weryfikacji bierze się pod uwagę parametry dotyczące jakości otrzymanego produktu, w celu sprawdzenia, czy jakość tego produktu jest zgodna z jakością produktu wytwarzanego w podinstalacji w okresie normalnej eksploatacji instalacji. 4. Dane pozyskane podczas eksperymentalnej weryfikacji, stanowiące 360-krotność średniej wielkości produkcji z trwającego 48 godzin ciągłego testu, przeprowadzonego zgodnie z ust. 3, odniesioną do jednego dnia, wyznaczają początkową zainstalowaną zdolność produkcyjną, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy. Rozdział 4 Sposób określania historycznego poziomu działalności oraz poziomów działalności § 7. 1. Historyczny poziom działalności w instalacji, w której wyodrębniono podinstalację objętą wskaźnikiem emisyjności dla produktu, określa się odrębnie dla każdego produktu, w oparciu o medianę historycznej rocznej wielkości produkcji danego produktu w odpowiednim okresie odniesienia, o którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy. 2. Historyczny poziom działalności w instalacji, w której wyodrębniono podinstalację objętą wskaźnikiem emisyjności opartym na cieple, określa się w oparciu o medianę historycznego rocznego: 1) importu mierzalnego ciepła z instalacji uczestniczącej w systemie zużywanego w instalacji do: a) wytwarzania produktów lub b) produkcji energii mechanicznej innej niż wykorzystywana do produkcji energii elektrycznej, lub c) ogrzewania lub chłodzenia w obrębie instalacji, z wyłączeniem zużycia do produkcji energii elektrycznej, lub 2) eksportu mierzalnego ciepła do innej instalacji nieuczestniczącej w systemie lub innego odbiorcy, z wyłączeniem eksportu w celu produkcji energii elektrycznej lub wytwarzania tego ciepła - w odpowiednim okresie odniesienia, o którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy, i jest wyrażony w teradżulach na rok. 3. Historyczny poziom działalności w instalacji, w której wyodrębniono podinstalację objętą wskaźnikiem emisyjności opartym na paliwie, określa się w oparciu o medianę historycznego rocznego zużycia paliw stosowanych do wytwarzania niemierzalnego ciepła zużywanego w instalacji do: 1) wytwarzania produktów lub 2) wytwarzania energii mechanicznej innej niż wykorzystywana do produkcji energii elektrycznej, lub 3) ogrzewania lub chłodzenia w obrębie instalacji, z wyłączeniem zużycia do produkcji energii elektrycznej, lub 4) spalania na pochodniach dla zapewnienia bezpieczeństwa - w odpowiednim okresie odniesienia, o którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy, i jest wyrażony w teradżulach na rok. 4. W przypadku instalacji, w której wyodrębniono podinstalację wytwarzającą emisje procesowe powstające w związku z wytwarzaniem produktów w odpowiednim okresie odniesienia, o którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy, historyczny poziom działalności związany z tym procesem określa się w oparciu o medianę historycznych rocznych wielkości emisji wyrażonych w megagramach ekwiwalentu. 5. W celu określenia wartości mediany, o której mowa w ust. 1-4, uwzględnia się jedynie lata kalendarzowe, w których instalacja działała przez co najmniej jeden dzień. Jeżeli instalacja była eksploatowana przez mniej niż dwa lata kalendarzowe w odpowiednim okresie odniesienia, o którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy, historyczny poziom działalno