Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowejz dnia 9 września 2014 r.w sprawie trybu wyznaczania żołnierzy zawodowych na stanowiska służbowe i zwalniania z tych stanowisk Treść rozporządzenia Na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593, z późn. zm.1)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 107, poz. 679, Nr 113, poz. 745, Nr 127, poz. 857, Nr 182, poz. 1228 i Nr 238, poz. 1578, z 2011 r. Nr 22, poz. 114, Nr 112, poz. 654, Nr 122, poz. 696, Nr 171, poz. 1016 i Nr 236, poz. 1396, z 2013 r. poz. 675, 829, 852 i 1355 oraz z 2014 r. poz. 502.) zarządza się, co następuje: § 1. Rozporządzenie określa: 1) szczegółowe wymagania kwalifikacyjne do wyznaczania na poszczególne stanowiska służbowe; 2) szczegółowy tryb wyznaczania żołnierzy zawodowych na stanowiska służbowe i zwalniania z tych stanowisk oraz zmiany zaszeregowania do stopnia wojskowego; 3) szczegółowe warunki i tryb zaliczania i przenoszenia żołnierzy zawodowych do innego korpusu osobowego lub grupy osobowej; 4) tryb przenoszenia żołnierzy zawodowych do rezerwy kadrowej, warunki i sposób pełnienia przez nich zawodowej służby wojskowej w tym okresie, a także sposób nakładania na nich zadań służbowych oraz rozliczania z ich wykonania oraz limit żołnierzy zawodowych pozostających w rezerwie kadrowej dla poszczególnych organów wymienionych w art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, zwanej dalej „ustawą”; 5) szczegółowe warunki i tryb czasowego powierzania obowiązków służbowych; 6) terminy i sposób przeprowadzania corocznej oceny sytuacji kadrowej. § 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają: 1) formy doskonalenia zawodowego - studia podyplomowe oraz kursy kwalifikacyjne i doskonalące, realizowane w systemie doskonalenia zawodowego żołnierzy zawodowych; 2) kursy kwalifikacyjne - kursy wymagane do objęcia stanowiska o wyższym stopniu etatowym lub w innym niż dotychczas pionie funkcjonalnym; 3) kursy doskonalące - kursy mające na celu podwyższenie kwalifikacji lub uzupełnienie wiedzy na zajmowanym stanowisku służbowym lub proponowanym do wyznaczenia stanowisku służbowym w tym samym pionie funkcjonalnym; 4) pion funkcjonalny - grupę stanowisk służbowych dla żołnierzy zawodowych o tożsamym lub zbliżonym zakresie wykonywanych zadań i wymaganych kwalifikacjach, posiadającą wspólny obszar w wyspecjalizowanej dziedzinie, uwzględniającą funkcje, jakie pełnią oni na stanowiskach służbowych w danym stopniu etatowym; 5) pion funkcjonalny dowódczy - grupę stanowisk służbowych dla żołnierzy zawodowych pełniących funkcje związane z dowodzeniem, zarządzaniem lub kierowaniem; 6) pion funkcjonalny sztabowy - grupę stanowisk służbowych dla żołnierzy zawodowych uczestniczących w procesie decyzyjnym dowódcy i w procesie planowania, opracowujących dokumenty planistyczne i rozkazodawcze; 7) pion funkcjonalny zabezpieczenia - grupę stanowisk służbowych dla żołnierzy zawodowych organizujących wszechstronne zabezpieczenie procesu dowodzenia, szkolenia i działań bojowych; 8) pion funkcjonalny szczególny - grupę stanowisk służbowych dla żołnierzy zawodowych, na których wymagane są szczególne kwalifikacje zawodowe. § 3. Wymagania kwalifikacyjne do wyznaczenia na poszczególne stanowiska służbowe są następujące: 1) dla szeregowych zawodowych: a) szeregowego (marynarza) - ukończenie gimnazjum oraz szkolenia w ramach służby kandydackiej albo ukończenie gimnazjum oraz pełnienie przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej czynnej służby wojskowej, b) starszego szeregowego (starszego marynarza) - ukończenie w zależności od potrzeb kursu doskonalącego; 2) dla podoficerów zawodowych, zaszeregowane do stopni etatowych: a) podoficerów młodszych: - kaprala (mata) - posiadanie wykształcenia średniego oraz ukończenie szkolenia w szkole podoficerskiej albo posiadanie wykształcenia średniego oraz pełnienie przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej czynnej służby wojskowej, - starszego kaprala (starszego mata), plutonowego (bosmanmata) - ukończenie w zależności od potrzeb kursu doskonalącego, b) podoficerów: - sierżanta (bosmana) - ukończenie kursu kwalifikacyjnego, - starszego sierżanta (starszego bosmana), młodszego chorążego (młodszego chorążego marynarki) - ukończenie w zależności od potrzeb kursu doskonalącego, c) podoficerów starszych: - chorążego (chorążego marynarki) - ukończenie kursu kwalifikacyjnego, - starszego chorążego (starszego chorążego marynarki), starszego chorążego sztabowego (starszego chorążego sztabowego marynarki) - ukończenie w zależności od potrzeb kursu doskonalącego; 3) dla oficerów zawodowych, zaszeregowane do stopni etatowych: a) oficerów młodszych: - podporucznika (podporucznika marynarki) / porucznika (porucznika marynarki) z zaszeregowaniem do stopnia podporucznika (podporucznika marynarki) - posiadanie tytułu zawodowego magistra lub równorzędnego oraz ukończenie kształcenia lub szkolenia w uczelni wojskowej, - podporucznika (podporucznika marynarki) / porucznika (porucznika marynarki) z zaszeregowaniem do stopnia porucznika (porucznika marynarki) oraz porucznika (porucznika marynarki) / kapitana (kapitana marynarki) z zaszeregowaniem do stopnia kapitana (kapitana marynarki) - ukończenie w zależności od potrzeb kursu doskonalącego lub kwalifikacyjnego, b) oficerów starszych: - majora (komandora podporucznika) - ukończenie studiów podyplomowych w uczelni wojskowej krajowej lub zagranicznej lub innych równorzędnych studiów albo posiadanie stopnia naukowego doktora, - podpułkownika (komandora porucznika) i pułkownika (komandora) - ukończenie w zależności od potrzeb kursu kwalifikacyjnego lub doskonalącego, c) generalskie: - generała brygady (kontradmirała) - ukończenie podyplomowych studiów polityki obronnej w wojskowej uczelni krajowej lub zagranicznej, - generała dywizji (wiceadmirała) i generała broni (admirała floty), generała (admirała) - ukończenie w zależności od potrzeb kursu doskonalącego lub kwalifikacyjnego. § 4. 1. Przy określaniu kwalifikacji, które powinien mieć żołnierz zawodowy do wyznaczenia na stanowisko służbowe, organy, o których mowa w art. 44 ust. 1 ustawy, biorą pod uwagę: 1) zakres obowiązków na stanowisku służbowym; 2) model przebiegu służby w danym korpusie osobowym (grupie osobowej); 3) formy doskonalenia zawodowego; 4) wymagania kwalifikacyjne dla danego stanowiska służbowego; 5) kwalifikacje posiadane przez żołnierza zawodowego; 6) dotychczasowe doświadczenie, odbyte formy doskonalenia zawodowego i przebieg służby żołnierza zawodowego; 7) określone w opinii służbowej żołnierza zawodowego kierunki jego rozwoju zawodowego. 2. Określania wymagań kwalifikacyjnych organ uprawniony do wyznaczania na stanowiska służbowe w stosunku do stanowisk zaszeregowanych od stopnia porucznika (porucznika marynarki) do stopnia podpułkownika (komandora porucznika) dokonuje w porozumieniu z dyrektorem departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwym do spraw kadr. § 5. 1. Na studia podyplomowe, kurs kwalifikacyjny, jeżeli jest wymagany na stanowisku służbowym, żołnierza zawodowego kieruje się przed objęciem przez niego obowiązków na tym stanowisku. 2. W przypadku stanowisk służbowych w korpusie oficerów zawodowych: 1) pionów funkcjonalnych dowódczego i sztabowego wymaganym zakresem studiów podyplomowych są odpowiednie dla tych pionów kierunki prowadzone w krajowej lub zagranicznej uczelni wojskowej; 2) pionu funkcjonalnego zabezpieczenia wymaganym zakresem studiów podyplomowych jest odpowiedni dla tego pionu kierunek prowadzony w krajowej lub zagranicznej uczelni wojskowej, a także w przypadku braku możliwości ukończenia tych studiów w ramach uczelni wojskowej - również krajowej lub zagranicznej uczelni innej niż wojskowa; 3) pionu funkcjonalnego szczególnego wymaganym zakresem studiów podyplomowych jest odpowiedni dla tego pionu kierunek prowadzony w krajowej lub zagranicznej uczelni wojskowej albo uczelni innej niż wojskowa. § 6. Na kurs doskonalący, jeżeli jest wymagany na stanowisku służbowym, żołnierz zawodowy może być skierowany również po wyznaczeniu na to stanowisko. § 7. 1. Żołnierz zawodowy przed wyznaczeniem na stanowisko służbowe lub po wyznaczeniu na to stanowisko może być skierowany na staż na stanowisku obsadzonym lub nieobsadzonym trwający do sześciu miesięcy. 2. Na staż, o którym mowa w ust. 1, kieruje dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr, na wniosek organu upoważnionego do wyznaczenia na stanowisko służbowe, po zasięgnięciu opinii dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy pełni służbę. § 8. Żołnierze zawodowi korpusu medycznego: 1) studia podyplomowe, kursy kwalifikacyjne i kursy doskonalące mogą odbywać również w instytutach medycznych; 2) staż i specjalizację odbywają na podstawie odrębnych przepisów. § 9. Kursy doskonalące i kwalifikacyjne dla podoficerów zawodowych są realizowane w szczególności w szkołach podoficerskich, ośrodkach szkolenia i centrach szkolenia, w kraju lub za granicą. § 10. 1. Oficerów, z wyjątkiem oficerów młodszych, którzy przez okres co najmniej pięciu kolejnych lat nie odbyli żadnej formy doskonalenia zawodowego, organy, o których mowa w art. 44 ust. 1 ustawy, kierują na kursy doskonalące. 2. Oficerów młodszych z pionu funkcjonalnego dowódczego, sztabowego i zabezpieczającego w trzecim roku pełnienia zawodowej służby wojskowej, licząc od dnia mianowania na stopień wojskowy podporucznika (podporucznika marynarki), organy, o których mowa w art. 44 ust. 1 ustawy, kierują na kursy doskonalące. § 11. 1. Żołnierza służby kandydackiej, który ukończył studia w uczelni wojskowej lub szkolenie wojskowe, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz w art. 124a ust. 2 ustawy, wyznacza się na stanowisko służbowe oficera młodszego o stopniu etatowym podporucznika (podporucznika marynarki) / porucznika (porucznika marynarki) zaszeregowane do stopnia wojskowego podporucznika (podporucznika marynarki), po uzyskaniu przez niego tytułu zawodowego magistra lub równorzędnego, mianowaniu na stopień wojskowy podporucznika (podporucznika marynarki) oraz powołaniu do zawodowej służby wojskowej. 2. Oficera rezerwy, o którym mowa w art. 11 ust. 2 pkt 1 lit. b i art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy, powołanego do zawodowej służby wojskowej wyznacza się na stanowisko służbowe: 1) zaszeregowane do stopnia wojskowego odpowiadającego stopniowi wojskowemu posiadanemu przez tego żołnierza przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej; 2) zaszeregowane do stopnia wojskowego bezpośrednio wyższego od stopnia wojskowego posiadanego przez tego żołnierza przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej, po mianowaniu na stopień wojskowy odpowiadający stopniowi wojskowemu stanowiska służbowego, na jakie ma być wyznaczony; 3) w przypadku gdy stanowisko służbowe jest określone dwoma stopniami wojskowymi: a) do stopnia wojskowego stanowiska etatowego odpowiadającego stopniowi wojskowemu posiadanemu przez tego żołnierza przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej, b) do stopnia wojskowego, do którego ma być zaszeregowany po powołaniu do zawodowej służby wojskowej po mianowaniu na stopień wojskowy odpowiadający stopniowi wojskowemu stanowiska służbowego, na jakie ma być wyznaczony. 3. Żołnierza służby kandydackiej, który ukończył szkołę podoficerską, wyznacza się na stanowisko służbowe podoficera młodszego z zaszeregowaniem do stopnia wojskowego kaprala (mata). 4. Podoficera rezerwy, o którym mowa w art. 11 ust. 2 pkt 2 lit. b i art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy, powołanego do zawodowej służby wojskowej wyznacza się na stanowisko służbowe: 1) zaszeregowane do stopnia wojskowego stanowiska etatowego odpowiadającego stopniowi wojskowemu posiadanemu przez tego żołnierza przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej albo 2) zaszeregowane do stopnia wojskowego stanowiska etatowego bezpośrednio wyższego od stopnia wojskowego posiadanego przez tego żołnierza przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej, po mianowaniu na stopień wojskowy odpowiadający stopniowi wojskowemu stanowiska etatowego, do którego ma być zaszeregowany po powołaniu do zawodowej służby wojskowej. 5. Żołnierza służby kandydackiej, który ukończył szkolenie w ośrodku szkolenia, wyznacza się na stanowisko służbowe szeregowego zawodowego z zaszeregowaniem do stopnia wojskowego szeregowego (marynarza). 6. Żołnierza rezerwy, o którym mowa w art. 12 ust. 2 pkt 3 ustawy, powołanego do zawodowej służby wojskowej wyznacza się na stanowisko służbowe zaszeregowane do stopnia wojskowego stanowiska etatowego odpowiadającego stopniowi wojskowemu posiadanemu przez tego żołnierza zawodowego przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej albo po mianowaniu na stopień wojskowy odpowiadający stopniowi wojskowemu stanowiska etatowego, do którego ma być zaszeregowany po powołaniu do zawodowej służby wojskowej. 7. Osobę, o której mowa w art. 17a ust. 1 ustawy, wyznacza się na stanowisko służbowe zaszeregowane do stopnia wojskowego równorzędnego stopniowi posiadanemu przez tę osobę przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej lub, gdy stanowisko służbowe jest określone kilkoma stopniami wojskowymi, do stopnia wojskowego stanowiska etatowego odpowiadającego stopniowi posiadanemu przez tę osobę przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej. § 12. 1. Żołnierza zawodowego będącego nauczycielem akademickim, któremu powierzono funkcję organu jednoosobowego uczelni wojskowej lub jego zastępcy albo kierownika jednostki organizacyjnej tej uczelni lub jego zastępcy, pozostawia się na dotychczasowym stanowisku służbowym w czasie pełnienia przez niego funkcji. 2. Żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 1, w czasie pełnienia przez niego funkcji można wyznaczyć na inne stanowisko służbowe. 3. Powierzenie funkcji organu, o którym mowa w ust. 1, stwierdza rektor-komendant uczelni wojskowej z uwzględnieniem przepisów o szkolnictwie wyższym. 4. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do żołnierzy zawodowych pełniących służbę w instytutach badawczych. § 13. 1. W przypadku wyznaczania oficera na wyższe stanowisko służbowe zaszeregowane do stopnia wojskowego pułkownika (komandora) włącznie, organ właściwy do wyznaczenia na to stanowisko przesyła, drogą służbową, dyrektorowi departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr, wniosek o mianowanie oficera na wyższy stopień wojskowy. 2. W przypadku gdy organem właściwym do wyznaczenia na stanowisko służbowe jest Minister Obrony Narodowej lub dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr, wniosku o mianowanie nie sporządza się. 3. Przed sporządzeniem wniosku, o którym mowa w ust. 1, organ właściwy do wyznaczenia na stanowisko służbowe dokonuje wyboru żołnierza zawodowego spośród wszystkich podległych mu żołnierzy spełniających wymogi do wyznaczenia na stanowisko służbowe lub pozostających w jego kompetencji kadrowej. 4. Przełożeni organu właściwego do wyznaczenia oficera na wyższe stanowisko służbowe mogą dodatkowo przedstawiać wnioski o mianowanie innych oficerów spełniających warunki do mianowania na wyższy stopień wojskowy w związku z planowanym wyznaczeniem na stanowisko, o którym mowa w ust. 1. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio. 5. Przełożeni organu właściwego do wyznaczenia oficera na wyższe stanowisko służbowe mogą, z uwzględnieniem art. 44 ust. 1 ustawy, wyznaczyć innego oficera, który spełnia wymagania kwalifikacyjne i nie wymaga mianowania na wyższy stopień wojskowy, albo skierować go do podległego organu w celu wyznaczenia na stanowisko służbowe. § 14. 1. Dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr kwalifikuje oficera do mianowania na wyższy stopień wojskowy spośród oficerów: 1) zgłoszonych w trybie § 13 ust. 1 i 4; 2) których stanowiska służbowe są likwidowane; 3) pozostających w rezerwie kadrowej; 4) kończących służbę na stanowiskach służbowych poza granicami państwa; 5) innych spełniających wymagania. 2. W ramach kwalifikowania bierze się pod uwagę: 1) wyniki opiniowania służbowego; 2) opinie innych organów, jeżeli obowiązek sporządzania takich opinii wynika z odrębnych przepisów; 3) zgodność posiadanych przez żołnierza zawodowego kwalifikacji z wymaganiami kwalifikacyjnymi na stanowisku służbowym, na które oficer ma być wyznaczony po mianowaniu; 4) doświadczenie zawodowe oraz przebieg służby wojskowej; 5) staż służby w posiadanym stopniu wojskowym; 6) kompetencje do zajmowania określonych stanowisk w pionach funkcjonalnych; 7) informację o karalności oraz czy przeciwko żołnierzowi zawodowemu jest prowadzone postępowanie przygotowawcze. 3. Przed dokonaniem kwalifikowania dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr może skonsultować się z osobami, o których mowa w art. 35 ust. 3 ustawy, oraz osobami zajmującymi kierownicze stanowiska Ministerstwa Obrony Narodowej. Z przeprowadzonych konsultacji sporządza się notatkę. 4. Po przeprowadzeniu kwalifikowania dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr przedstawia Ministrowi Obrony Narodowej wniosek zakwalifikowanego oficera do mianowania na kolejny wyższy stopień wojskowy. § 15. W przypadku mianowania przez Ministra Obrony Narodowej żołnierza zawodowego na wyższy stopień wojskowy dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr przesyła decyzję o mianowaniu do organu właściwego w celu wyznaczenia na stanowisko służbowe. § 16. Wnioski, o których mowa w § 13 ust. 1 i 4, w sprawie żołnierzy zawodowych niezakwalifikowanych do mianowania na wyższy stopień wojskowy odsyła się do wnioskodawcy, informując jednocześnie o sposobie rozstrzygnięcia sprawy. § 17. 1. Przepisów § 13-16 nie stosuje się do oficerów planowanych do wyznaczenia i wyznaczonych na stanowiska sędziów w sądach wojskowych oraz asesorów i prokuratorów w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury, dla których tryb postępowania przy wyznaczaniu i odwoływaniu z tych stanowisk określają przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych (Dz. U. z 2012 r. poz. 952, z późn. zm.2)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 448 i 1247 oraz z 2014 r. poz. 188 i 512.) i ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2011 r. Nr 270, poz. 1599, ze zm.3)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 637, z 2013 r. poz. 1247 i 1623 oraz z 2014 r. poz. 504. Tekst jednolity nie uwzględnia zmian ogłoszonych w Dz. U. z 2011 r. Nr 240, poz. 1430.), oraz żołnierzy zawodowych planowanych do wyznaczenia i wyznaczonych na stanowiska służbowe w instytucjach cywilnych, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy. 2. W przypadku mianowania podoficera lub szeregowego na wyższy stopień wojskowy w związku z wyznaczeniem na stanowisko służbowe przepisy § 13 ust. 2, 3 i 5, § 14 ust. 1, 2 i 4 oraz § 15 i 16 stosuje się odpowiednio. Czynności określone w tych przepisach przewidziane do realizacji przez dyrektora departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr realizują organy właściwe do wyznaczenia podoficera lub szeregowego na stanowisko służbowe. § 18. 1. Przed wyznaczeniem na stanowisko służbowe lub mianowaniem na wyższy stopień wojskowy organ właściwy do wyznaczenia na stanowisko służbowe lub mianowania może przeprowadzić indywidualne rozmowy kadrowe z kandydatami w zakresie wymagań na stanowisku służbowym, na które żołnierz zawodowy ma być wyznaczony. 2. Indywidualna rozmowa kadrowa może być przeprowadzona w obecności osób, o których mowa w § 14 ust. 3, lub innych osób zaproszonych na tę rozmowę przez organ uprawniony do wyznaczenia na stanowisko służbowe lub mianowania na wyższy stopień wojskowy. Z przeprowadzonej rozmowy sporządza się notatkę podpisaną przez osoby uczestniczące w tej rozmowie. 3. Przed wyznaczeniem żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe od stopnia etatowego pułkownika (komandora) organ właściwy do wyznaczania na stanowisko służbowe może