pokal ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) duży, pękaty kielich do piwa;
(1.1)
(1.1) Był piwoszem i szczycił się swoją kolekcją kufli i pokali.
duński: (1.1) pokal esperanto: (1.1) pokalo, bierglaso niemiecki: (1.1) Pokal rosyjski: (1.1) бока́л szwedzki: (1.1) pokal
pokal ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kufel, pokal (1.2) puchar (trofeum)
(1.1-2) en pokal, pokalen, pokaler, pokalerne
(1.1) Han samler på pokaler. → On zbiera pokale.
(1.2) pokalløb • pokalkamp
(1.1) ølkrus
<
pokal ()
(1.1) puchar, kielich, pokal
pokalo, Pokalo
pokal ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) pokal, puchar (naczynie) (1.2) puchar (trofeum)
(1.1-2) en pokal, pokalen, pokaler, pokalerna
(1.2) prispokal