kanga ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wielobarwny, prostokątny pas tkaniny bawełnianej noszony głównie jako spódnica lub okrycie ciała przez kobiety w Afryce Wschodniej, tradycyjnie zaopatrzony w ozdobną bordiurę i sentencję w języku suahili; (1.2) ciężka drewniana rama lub kłoda z otworem na szyję i ręce, nakładana skazańcom na kark i ramiona, stosowana m.in. w dawnych Chinach jako hańbiąca i dolegliwa kara publiczna
(1)
(1.1) Wybiegliśmy przed drzwi. Przez smugę blasku przesuwał się w podrygach korowód barwnych postaci. Same kobiety, owinięte wzorzystymi kangami, których czyste, intensywne kolory rozkwitały zjawiskowo w sztucznym świetle na nieprzeniknionym tle nocy. (1.1) Anna i Wiola zamierzały dobrze poznać kulturę i zwyczaje Zanzibarczyków. Ubierały się skromnie, by nie drażnić „muzułmańskich męskich szowinistów”, jak nazywała ich Wiola. Zakrywały ramiona, nogi i włosy, choć było im potwornie gorąco. Kupiły sobie nawet kolorowe kangi, które nosiły na głowach [za pośrednictwem KWJP].. (1.1) Pili wyróżnia się na tle mieszkanek osady. Jest ładniejsza, to pewne, ale też nosi piękniejsze kangi. Nie ma takich w naszym sklepie […]. Kanga to jeden z najlepszych afrykańskich wynalazków: kolorowy płat materiału, mniej więcej metr na półtora, który może być suknią, spódnicą, bluzką, chustą na głowę, nosidłem na dziecko, pledem, tobołkiem. (1.1) Po dziewiątej udajemy się na spoczynek. Nie ściągam podkoszulka, spódnicę kładę pod głowę jako poduszkę. Za przykrycie służy mi cienka kanga, która jednak wcale nie chroni mnie przed porannym chłodem (1.2) Szliśmy właśnie przez ogród ku pagodzie Konfucyusza, kiedy spostrzegliśmy w głębi korytarza, wychodzącego na ulicę, jakiegoś biedaka, klęczącego z dużą kangą na szyi. Wiadomo, że kanga jest to ogromny kawał drzewa, kłoda wydrążona w środku w ten sposób, żeby tamtędy mogła przejść głowa skazanego, a całym ciężarem przygniatająca jego ramiona, tak, że straszna kara robi z człowieka po prostu nogę, albo podstawę jakiegoś ciężkiego stołu. (1.2) Spotykałem często biedaków z deską kwadratową z otworem na głowę, włożoną na ramiona. Na desce przylepione dwa pasy papieru z pieczęcią Ya-menu i opisem przestępstwa, za jakie delikwent karę ponosi, i czas jej trwania. Skazują niekiedy przestępcę na piętnaście dni kangi, czasem na miesiąc, aż do trzech miesięcy. (1.2) Oto w bramie chińskiego miasta Pekinu stał […] dzielny wyznawca i męczennik Piotr Tsay, obciążony kajdanami, przytłoczony kangą, to jest ciężką kłodą, w którą jakby w kleszcze zamknięto mu szyję, i wystawiony na obelgi i szyderstwa motłochu, a stał tak przeszło lat trzydzieści […]. (1.2) Na zakręcie ulicy, ujrzeliśmy nieszczęśliwego który cierpiał karę Kangi. Dozorca z biczem w ręku prowadził go na łańcuchu żelaznym. Europejczykowie nazywają kangą męczarnię którą Chińczycy zowią »tcha«. Tórtura ta składa się z dwóch sztuk drzewa, mających we środku wycięcie w półkole. Włożywszy szyję winowajcy w ten otwór, zamykają razem obie części, a pieczęć Mandaryna przyłożona na połączeniu i szerokiej wstędze papieru, na któréj jest napisany wyrok, nie dozwala wykonawcy wzruszyć się litością albo uwieśdź przekupstwem.
(1.1) kolorowa / jaskrawa / wzorzysta / tradycyjna / bawełniana / afrykańska kanga • nosić / wiązać kangę • owijać się kangą (1.2) ciężka / drewniana / chińska kanga • skazać na kangę • zakuć w kangę • zamknąć w kandze • chodzić z kangą na szyi
(1.1) chusta, tkanina, okrycie
(1.1) (1.2)
angielski: (1.1) kanga; (1.2) cangue