οὔκουν ()
oúkoun
partykuła (1.1) w mocnym przeczeniu z pewnością nie, bynajmniej nie, w każdym razie nieHenry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon, red. Henry Stuart Jones, Roderick McKenzie, hasło „οὔκουν”, Scaife ATLAS, Perseus Digital LibraryHerbert Weir Smyth, A Greek Grammar for Colleges, § 2953, Alpheios Project (1.2) wnioskująca zatem nie, więc nie (1.3) w pytaniach, często naglących lub wyrażających zniecierpliwienie czyż nie…?, czy nie…?
(1.1) Οὔκουν ἔμοιγε δοκεῖ → z pewnością nie, przynajmniej według mnieKsenofont, Οἰκονομικός 1.9, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.1) Οὔκουν ἐμέ γε, ἔφη → z pewnością nie mnie — powiedziałPlaton, Πολιτεία 437a, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.1) οὔκουν μ᾽ ἐν Ἄργει γ᾽ οἷα πράττεις λανθάνει → z pewnością nie uchodzi mojej uwagi to, co robisz w ArgosArystofanes, Ἱππῆς 465, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.2) οὔκουν ἀπιστεῖν εἰκός → zatem nie jest rozsądne nie wierzyćTukidydes, Ἱστορίαι 1.10.3, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.2) οὔκουν χρή … ἀμελέστερόν τι παρεσκευασμένους χωρεῖν → zatem nie należy wyruszać mniej starannie przygotowanymTukidydes, Ἱστορίαι 2.11.3, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.2) οὔκουν χρή … ἐθίζειν ὑμᾶς ἐπιορκεῖν → zatem nie należy przyzwyczajać was do krzywoprzysięstwaPlaton, Ἀπολογία Σωκράτους 35c, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.3) οὔκουν ἐπείξῃ τῷδε δεσμὰ περιβαλεῖν; → czyż nie pospieszysz się, aby nałożyć mu więzy?Ajschylos, Προμηθεὺς δεσμώτης 52, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.3) οὔκουν περιθρέξει δῆτα τὴν λίμνην κύκλῳ; → czyż więc nie obiec jeziora dookoła?Arystofanes, Βάτραχοι 193, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.3) οὔκουν ἐρεῖς ποτ᾽, εἶτ᾽ ἀπαλλαχθεὶς ἄπει; → czy nie powiesz wreszcie, a potem odejdziesz?Sofokles, Ἀντιγόνη 244, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
(1.1) οὔκουν … → z pewnością nie …, bynajmniej nie …, w każdym razie nie … (1.1) οὔκουν … γε → z pewnością nie …, w każdym razie nie … (1.2) οὔκουν … → zatem nie …, więc nie … (1.3) οὔκουν …; → czyż nie …?, czy nie …?
οὐκ, οὖν, οὐκοῦν
οὐκ + οὖν
nie należy mylić z οὐκοῦν: w οὔκουν nacisk pada na przeczenie οὐκ i wyraz zachowuje znaczenie przeczące; w οὐκοῦν nacisk pada na οὖν, a partykuła ma przede wszystkim funkcję pytającą lub wnioskującą forma jońska: οὔκων