odrętwienie () , , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) przejściowa utrata czucia lub zesztywnienie ciała bądź jego części (1.2) stan zobojętnienia, apatii, niemożności lub braku chęci podjęcia działania
(1.1)
(1.1) Błyskawicznie postępujące odrętwienie prowadzi do utraty sił w kończynach, a narastająca dezorientacja sprawia, że ryzyko utonięcia staje się bezpośrednie. (1.2) Straciwszy wszystko, co najważniejsze, Hiob w odrętwieniu czekał na dalsze ciosy zadawane mu przez Boga.
(1.1) zesztywnienie, paraliż, drętwota (1.2) zobojętnienie, apatia
drętwieć, odrętwieć, zdrętwieć drętwienie , drętwota drętwy
angielski: (1.1) numbness; (1.2) numbness duński: (1.1) følelsesløshed ; (1.2) følelsesløshed