kiepownica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) , i popielniczka (1.2) głowa
(1)
(1.1) Rozsiadłem się przy stoliku w cieniu i zapaliłem. […] Popatrzyłem na kiepownicę i ponownie strząsnąłem popiół na pokład. (1.1) — To nie nasza wina, że nie ma kiepownicy — skrzywił się Oremus, ale posłusznie wdeptał pety między klepki parkietu.— Czy, poza brakiem popielniczki, macie jakieś inne problemy? — spytał życzliwie Haskal.
(1.1)
kiep kiepować
(1.1)