drymlas ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mężczyzna nader wysoki i przy tym niezgrabny; dryblas
(1.1) — Przepraszam — w sprawie urzędowej… ktoś właśnie telefonuje! // — To pewnie Sachoros z rady miejskiej, albo ten drymlas Dwujkowski!Bandros i Heleros. Czarodziejska krotochwila. Odsłona V. w: „Śmigus: dwutygodnik humorystyczny”, red. Aleksander Milski, R. XIV, nr 4, 15 lutego 1898, Lwów: Aleksander Milski, s. 7. (1.1) […] na pocieszenie owej uszkodzonej dziewczyny, zjawił się zupełnie niespodziewanie jeden z paniczów, […] piętnastoletni drymlas i z szeroko rozstawionemi rękoma zbliżał się do niej, prawdopodobnie również w celach jakiegoż masażu […]Mieczysław Piniński, Rozbitek. Szkic z życia wiejskiego w: „Gazeta Narodowa”, wyd. główne, red. Aleksander Vogel, R. XXXX, nr 39, 9 lutego 1900, Lwów: Karol Stupnicki, s. 1.. (1.1) Ucząc się dobrze, zawsze chwalony […], zaprosiłem córki mojego gospodarza na egzamen, upewniając je, że dostanę order […]. Tymczasem order dostał niejaki drymlas Łoziński, chłopak mający dwa razy tyle lat co ja, a ja… tylko pochwałęJózef Korzeniowski i wydawnictwo dzieł jego w: „Sobótka: tygodnik belletrystyczny illustrowany”, R. III, nr 17, 22 kwietnia 1871, Poznań: Mieczysław Leitgeber, s. 198..
(1.1) ; drymblas, drylbas
(1.1)