olbornik ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) urzędnik nadzorujący finanse kopalń, w szczególności pobierający olborę (1.2) rachmistrz
(1)
(1.1) Gdy za Zygmunta Augusta zamiast poboru olbory w kruszcu, t. j. w srebrze i ołowiu, dozwolono pobierać ją w rudzie, olbornik odmierzał ruszty, i dziesiąty ruszt [...] rudy pobierał dla króla [...]. (1.1) Sprawami gwarków zarządzał osobny urzędnik, żupnikiem zwany, nad opłatą zaś olbory czuwał tak zwany olbornik.
(1.1) dziesiętnik
(1.1) urzędnik
olbora
< → czynsz znaczenie (1.2) wtórne wobec (1.1)