kołchoźnik ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) członek kołchozu rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) głośnik połączony z radiowęzłem przewodowo służący do transmitowania audycji radiowych
(1.1) (2.1)
(1.1) Żartowaliśmy sobie z bohaterów tej literatury. Stachanowcy, dojarki, kołchoźnicy, rębacze-górnicy, frezerzy - postaci niemal posągowe, walczące z wrogiem klasowym, który działał w ukryciu, podstępnie i bez pardonu.
(1.1) spółdzielca, chłop (2.1) głośnik
kołchoz , kołchoźnictwo kołchoźnica , kołchoźniczka kołchozowy, kołchoźniany, kołchoźny, kołchoźniczy
angielski: (1.1) kolkhoznik białoruski: (1.1) калгаснік bułgarski: (1.1) колхозник czeski: (1.1) kolchozník rosyjski: (1.1) колхо́зник słowacki: (1.1) kolchozník ukraiński: (1.1) колго́спник