-ың () -ıñ
(1.1-2) (1.3)
przyrostek (1.1) formy dzierżawczej 2. (1.2) 2. (1.3) formy predykatywnej 2. imion, w tym nieosobowych form czasownika
(1.1-2) patrz Uwagi
(1.1) яҙыу → charakter pisma, яҙыуың → twój charakter pisma (1.2) яҙыу → pisać, яҙың → piszcie (1.3) алыр → (ten, który) weźmie, алырың → weźmiesz
(1.2) -ығыҙ (1.3) -һың
(1.1-3) łączy się z wyrazami / tematami, kończącymi się spółgłoską oraz zawierającymi w ostatniej sylabie samogłoskę tylną niezaokrągloną (1.1) tworzy formę mianownika, wyraz, utworzony za pomocą tego przyrostka, podlega dalszej deklinacji według właściwego modelu (1.1) zazwyczaj występuje po przyrostku liczby mnogiej. Wyjątek stanowią formy niektórych terminów pokrewieństwa, ағай "starszy brat" → ағайҙарың "twoi starsi bracia" ≠ ағайыңдар "twój starszy brat i jego rodzina / otoczenie". (1.2-3) występuje jako ostatni sufiks danej formy słowa, w związku z czym ta nie podlega dalszej odmianie