kompozyt ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) materiał wytworzony z różnych składników o nowych lub lepszych od nich właściwościach; (1.2) strukturalny wzorzec projektowy;
(1.1-2)
(1.1) Dlatego protezę stworzył właśnie z kompozytów: z włókien węglowych, a także z włókien szklanychPrzemysław Kucharczak, Noga z węglowego włókna, www.gosc.pl, 04/05/2006.
(1.1) kompozyt betonowy / grafitowy / kevlarowy / klejowy / proszkowy / szklano-epoksydowy / węglowy / strukturalny • kompozyty hybrydowe / makrocząsteczkowe / mikrocząsteczkowe • degradacja / wytwarzanie kompozytów
(1.1) materiał kompozytowy
mikrokompozyt , nanokompozyt , kompozytor kompozytowy, kompozycyjny, kompozytorski
→ złożony
angielski: (1.1) composite; (1.2) composite pattern duński: (1.1) komposit /, kompositmateriale norweski (bokmål): (1.1) kompositt , komposittmateriale norweski (nynorsk): (1.1) kompositt , komposittmateriale szwedzki: (1.1) komposit , kompositmaterial włoski: (1.1) materiale composito ; (1.2) composite