veteranus ()
przymiotnik jakościowy (1.1) stary (1.2) doświadczony (1.3) należący do odległej przeszłości; dawny (1.4) wyćwiczony, wypróbowany (1.5) o jedzeniu i napojach: dojrzały rzeczownik, rodzaj męski (2.1) weteran (2.2) weteran (żołnierz, który odbył pełną służbę wojskową w starożytnym Rzymie) (2.3) człowiek stary, niebędący jeszcze starcem; starszy mężczyzna
(1.1-5) veterānus, ~a, ~um (2.1-3) veterānus, veterānī
(2.3) Est ergo infans, puer, adolescens, juvenis, vir, veteranus, senexAmbroży z Mediolanu: Epistola XLIV. → Jest zatem dziecko, chłopiec, nastolatek, młodzieniec, mężczyzna, starszy mężczyzna, starzec.
< < → rok