wieczornica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) późnopopołudniowa lub wieczorna impreza połączona z prezentacjami artystycznymi, tańcami, itp. organizowana w świetlicach, domach kultury (1.2) wspólne śpiewanie, opowiadanie baśni w wiejskich chatach przy jesienno-zimowym przędzeniu lnu (1.3) kobieta biorąca udział w wieczornicy (1.2) (1.4) słowiańska postać mitologiczna, czarownica ukazująca się jako młoda dziewczyna (1.5) wieczór (1.6) pojawiająca się na wieczornym niebie planeta Wenus
(1.1-6)
(1.1) Poznali się podczas wieczornicy zorganizowanej przez strażaków z Wisły. (1.2) Maciejowa nie przyszła na wieczornicę do organiściny. (1.3) Jedna z wieczornic zawodziła rzewnym głosem. (1.4) Słowiańska wieczornica była, jak się zdaje, personifikacją „Gwiazdy Wieczornej” czyli Wenus.
(1.1) wieczornica andrzejkowa / patriotyczna / poetycka • organizować / urządzać wieczornice
wieczór , wieczorek , wieczerza , wieczorynka , wieczorówka wieczerzać wieczorny, wieczorowy wieczorem, wieczorami, wieczorkiem, wieczorowo, wieczór