efronteria ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) bezczelność
(1.1)
(1.1) Była w tych słowach wyuzdana efronterya człowieka, który wie, że może rachować na nieskończoną pobłażliwość, na chęć usprawiedliwienia silniejszą od faktów i na zabicie ostatnich wątpliwości, ocierał chustką suche oczy, uciekając się do najskuteczniejszej w podobnych razach wymowy łezWaleria Marrené, Walka (wyd. 1883). (1.1) Młody Picolet stanął na progu nieruchomy, postawa jego wyrażała połączenie uniżoności z efronteryą; stał tak, gładząc prawą ręką kaczorek wypomadowany i czekał aż się odezwą do niegoXavier de Montépin, Dramaty małżeńskie (wyd. 1891).
(1.1) arogancja, zuchwałość
efronteryjny
zwykle w