szponder ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) mięso z mięśnia naramiennego bydła, wykrawany z dolnego odcinka żeber (1.2) potrawa ze szpondru (1.1) (1.3) roczny wieprz karmiony na szynkę (1.4) boczek
(1.1-4)
(1.1) Do peklowania najlepsza jest krzyżowa z kwiatem i szponder czyli żeberkoMarta Norkowska, Śpiżarnia i zapasy zimowe (wyd. 1925). (1.2) Teraz dopiero uczuł głód. Po barszczu ze śmietaną zamówił tłusty szponderZbigniew Uniłowski, Wspólny pokój (wyd. 1932). (1.4) Czasami, gdy przy większym natłoku w jatce musiała pomóc przy obsłudze klijentów, umiała zmusić się do krajania polędwicy czy szpondru, ale wątróbki, flaków, czy lekkich nie wzięłaby do ręki za żadne skarbyTadeusz Dołęga-Mostowicz, Złota Maska (wyd. 1936).
(1.1) szponder wołowy (1.2) szponder duszony / rzymski • szponder po teksańsku
(1.2) potrawa
szponderek
→ ścięgno
angielski: (1.1) flat rib włoski: (1.1) punta di petto