ciemię ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) górna część czaszki, znajdująca się wokół jej szczytu
(1.1) n V
(1.1) Na to gawędziarz całkiem już wyszedł z siebie i rąbnął go lagą w ciemię.
ciemieniowy ciemiączko , ciemieniucha
nie w ciemię bity ( w ciemię nie bity) uderzyć w ciemię , uderzać w ciemię
angielski: (1.1) sinciput białoruski: (1.1) це́мя hiszpański: (1.1) coronilla niemiecki: (1.1) Scheitel rosyjski: (1.1) те́мя ukraiński: (1.1) ті́м'я