wkuźwiać ()
czasownik przechodni niedokonany ( wkuźwić) (1.1) wyjątkowo kogoś denerwować, drażnić czasownik zwrotny niedokonany wkuźwiać się ( wkuźwić się) (2.1) denerwować się, odczuwać gniew
(1.1) (2.1)
(1.1) Wkuźwia mnie ten ciągły hałas pod moim oknem. (2.1) Dopiero co zaczęliśmy rozmawiać, a ty już się wkuźwiasz i twierdzisz, że się czepiam!
(1.1) wkużać, wnerwiać, denerwować, podkuźwiać (2.1) wkużać się, wściekać się, denerwować się
pokuźwowanie , nakuźwianie , kuźwowanie , kuźwisko , kuziewka , wkuźwienie , kuźwa , kuźwowość wkuźwiony, wkuźwiający kuźwować, wkuźwić kuźwowo kuźwa kuźwa skuźwiały, wkuźwiony, kuźwowy
angielski: (1.1) piss off; (2.1) get pissed off hiszpański: (1.1) cabrear, hinchar las pelotas, hinchar los huevos, hinchar los cojones; (2.1) cabrearse rosyjski: (1.1) заёбывать ukraiński: (1.1) зайобувати; (2.1) зайобуватися włoski: (2.1) incazzarsi