bry ()
czasownik przechodni (1.1) kłopotać kogoś (coś) czymś, fatygować, trudzić, męczyć czasownik zwrotny bry sig (2.1) interesować się, zwracać uwagę, przejmować się, troszczyć się rzeczownik, rodzaj nijaki (3.1) (w złożeniach i zwrotach) zakłopotanie, kłopot
(1-2) att bry, bryr, brydde, brytt, bry!, pres. part. bryende, perf. part. brydd (3.1) ett bry, bryet;
(1.1) bry någon med något → kłopotać kogoś czymś
(1.1) bry inte honom med frågor! → nie męcz go pytaniami! • bry sin hjärna med något → zaprzątać sobie czymś głowę / łamać sobie czymś głowę (2.1) inte bry sig → nie przejmować się / mieć w nosie
(2.1) bekymra sig, besvära sig (3.1) bryderi, huvudbry
bryende, bryderi brydd
złożenie rzeczownikowe huvudbry czasownik frazowy bry sig om