__TOC__ proprium ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) część liturgii podlegająca zmianie zależnie od kalendarza liturgicznego;
(1.1)
(1.1) Dążność do uwydatnienia wyjaśniających szczegółów, dobór form klasycznych, woń stylu cyceroniańskiego, […] wszystkie te naleciałości aż nadto wiele śladów zostawiły w późniejszych propriachAdrian Fortescue, Dzieje Mszy świętej, 1912, przeł. Jan Władysław Hozakowski, Poznań 1914..
angielski: (1.1) proper francuski: (1.1) propre niemiecki: (1.1) Proprium ukraiński: (1.1) про́прій
proprium ()
(1.1) rodzaju męskiego od prōprius (1.2) , i rodzaju nijakiego od prōprius