hezychia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wywodząca się ze średniowiecznego Bizancjum chrześcijańska praktyka modlitewna oparta na skupieniu i kontemplacji w ciszy i spokoju, dla osiągnięcia oderwania od doczesności i poświęcenia się Bogu
(1.1)
Hezychia , hezychazm , hezychasta , hezychastka hezychalny, hezychastyczny hezychalnie, hezychastycznie
(1.1) → wyciszenie
angielski: (1.1) hesychia macedoński: (1.1) исихија